پند جاويد - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ١٠٤ - امر به معروف حرفه نيست

بلكه گاهى اوقات شرايط ايجاب مى‌كند كه انسان آستين همت بالا زده و در ميدان عمل به نيكى امر نمايد و از منكرات جلوگيرى كند و كارهاى معروف و پسنديده را محقق سازد. البته همان‌گونه كه گذشت با رعايت شرايطى كه تفصيل آن در كتب مربوطه بيان شده است. اما در صورتى كه انسان نتواند با موعظه و نصيحت از گناه جلوگيرى كند و كارهاى پسنديده را رواج دهد و قدرت ديگرى نيز ندارد تا آن را به كار بگيرد در اين صورت وظيفه ديگرى بر عهده دارد كه حضرت على(عليه السلام)آن را در ادامه بيان مى‌كنند و مى‌فرمايند: وَ بايِنْ مَنْ فَعَلَهُ بِجُهْدِك؛ با تلاش و كوشش خود را از كسانى كه اهل منكر هستند دور نگهدار! انسان اگر توان انجام امر به معروف و نهى از منكر را ندارد، بايد از كسانى كه مرتكب كارهاى ناپسند و ناروا مى‌شوند دورى نمايد و گرنه آنها كم‌كم وى را به آن راه مى‌كشانند؛ چرا كه معاشرت با اين‌گونه افراد باعث مى‌شود كم‌كم قبح اين منكرات از چشم و دل انسان برداشته شود و به تدريج او نيز به اين اعمال آلوده شده و در خدمت شيطان درآيد و همرنگ معاشران گردد و لذا حضرت مى‌فرمايد: با تمام جديّت از آنان كناره‌گيرى كنيد.