فرهنگ قرآن - مرکز فرهنگ و معارف قرآن - الصفحة ٣٣٧ - دشمنى كافران
١٧٦٥. دلدارى خداوند به پيامبر صلى الله عليه و آله، براى زدودن آزردگى وى، در برابر انكار و تكذيب رسالت آن حضرت، از سوى يهود:
لكِنِ اللَّهُ يَشْهَدُ بِما أَنْزَلَ إِلَيْكَ أَنْزَلَهُ بِعِلْمِهِ وَ الْمَلائِكَةُ يَشْهَدُونَ وَ كَفى بِاللَّهِ شَهِيداً [١].
نساء (٤) ١٦٦
١٢. توطئه كافران
١٧٦٦. اطمينانبخشى خداوند به پيامبر صلى الله عليه و آله، نسبت به عدم تأثير و كارايى توطئههاى كافران، عليه رسالت وى:
وَ لا تَحْزَنْ عَلَيْهِمْ وَ لا تَكُنْ فِي ضَيْقٍ مِمَّا يَمْكُرُونَ وَ يَقُولُونَ مَتى هذَا الْوَعْدُ إِنْ كُنْتُمْ صادِقِينَ.
نمل (٢٧) ٧٠ و ٧١
أَمْ أَبْرَمُوا أَمْراً فَإِنَّا مُبْرِمُونَ أَمْ يَحْسَبُونَ أَنَّا لا نَسْمَعُ سِرَّهُمْ وَ نَجْواهُمْ بَلى وَ رُسُلُنا لَدَيْهِمْ يَكْتُبُونَ.
زخرف (٤٣) ٧٩ و ٨٠
أَمْ يُرِيدُونَ كَيْداً فَالَّذِينَ كَفَرُوا هُمُ الْمَكِيدُونَ.
طور (٥٢) ٤٢
١٣. توطئه همسران
١٧٦٧. دلدارى خداوند به پيامبراكرم صلى الله عليه و آله، در برابر توطئه بعضى همسران آن حضرت در افشاى اسرار وى:
وَ إِذْ أَسَرَّ النَّبِيُّ إِلى بَعْضِ أَزْواجِهِ حَدِيثاً فَلَمَّا نَبَّأَتْ بِهِ ... إِنْ تَتُوبا إِلَى اللَّهِ فَقَدْ صَغَتْ قُلُوبُكُما وَ إِنْ تَظاهَرا عَلَيْهِ فَإِنَّ اللَّهَ هُوَ مَوْلاهُ وَ جِبْرِيلُ وَ صالِحُ الْمُؤْمِنِينَ وَ الْمَلائِكَةُ بَعْدَ ذلِكَ ظَهِيرٌ عَسى رَبُّهُ إِنْ طَلَّقَكُنَّ أَنْ يُبْدِلَهُ أَزْواجاً خَيْراً مِنْكُنَّ مُسْلِماتٍ مُؤْمِناتٍ قانِتاتٍ تائِباتٍ عابِداتٍ سائِحاتٍ ثَيِّباتٍ وَ أَبْكاراً [٢]
تحريم (٦٦) ٣- ٥
١٤. خيانت اسيران
١٧٦٨. تسلّابخشى خداوند به پيامبر صلى الله عليه و آله، نسبت به تسلّط مجدّد پيامبر صلى الله عليه و آله بر اسيران آزاد شده، در صورت خيانت آنان:
يا أَيُّهَا النَّبِيُّ قُلْ لِمَنْ فِي أَيْدِيكُمْ مِنَ الْأَسْرى ... وَ إِنْ يُرِيدُوا خِيانَتَكَ فَقَدْ خانُوا اللَّهَ مِنْ قَبْلُ فَأَمْكَنَ مِنْهُمْ وَ اللَّهُ عَلِيمٌ حَكِيمٌ [٣].
انفال (٨) ٧٠ و ٧١
١٥. دشمنى كافران
١٧٦٩. دلجويى خداوند از پيامبر صلى الله عليه و آله، با امر به صبر در برابر دشمنيهاى كافران با آن حضرت:
تِلْكَ مِنْ أَنْباءِ الْغَيْبِ نُوحِيها إِلَيْكَ ما كُنْتَ تَعْلَمُها أَنْتَ وَ لا قَوْمُكَ مِنْ قَبْلِ هذا فَاصْبِرْ إِنَّ الْعاقِبَةَ لِلْمُتَّقِينَ.
هود (١١) ٤٩
وَ اصْبِرْ فَإِنَّ اللَّهَ لا يُضِيعُ أَجْرَ الْمُحْسِنِينَ.
هود (١١) ١١٥
وَ اصْبِرْ وَ ما صَبْرُكَ إِلَّا بِاللَّهِ وَ لا تَحْزَنْ عَلَيْهِمْ وَ لا تَكُ فِي ضَيْقٍ مِمَّا يَمْكُرُونَ.
نحل (١٦) ١٢٧
(١) . در شأن نزول آمده است: جماعتى از يهود، نزدرسولخدا صلى الله عليه و آله آمدند. حضرت به آنان فرمود: به خدا سوگند! مىدانم كه شما مىدانيد كه من رسول خدا هستم. يهوديان گفتند: اين مسئله را ما نمىدانستيم. پس خداوند اين آيه شريفه را براى تسليت و دلدارى پيامبراكرم صلى الله عليه و آله نازل كرد. (مجمعالبيان، ج ٣-/ ٤، ص ٢١٩؛ الدّرّالمنثور، ج ٢، ص ٧٥٠)
(٢) . «ان تتوبا الى اللّه ...» خطاب به عايشه و حفصه است. (الجوهرالثّمين، ج ٦، ص ٢٤٢)
(٣) . آيه شريفه به اين مطلب اشاره دارد كه اگر اسيران پس ازآزادى بخواهند به تو خيانت كنند و يار دشمنان تو باشند، بار ديگر گرفتار مىشوند. (مجمعالبيان، ج ٣-/ ٤، ص ٥٦٠)