[١] مِنَ الْأُولى‌ وَ لَسَوْفَ يُعْطِيكَ رَبُّكَ فَتَرْضى‌ أَ لَمْ يَجِدْكَ يَتِيماً فَآوى‌ وَ وَجَدَكَ ضَالًّا فَهَدى‌ وَ أَمَّا بِنِعْمَةِ رَبِّكَ فَحَدِّثْ.

ضحى (٩٣) ٣-/ ٧ و ١١

١٨. نزول ملائكه‌

١٨١٢. دلدارى خدا به پيامبر صلى الله عليه و آله در غزوه بدر، با وعده امداد ملائكه، پس از تنگناى به وجود آمده براى مسلمانان:

إِذْ تَسْتَغِيثُونَ رَبَّكُمْ فَاسْتَجابَ لَكُمْ أَنِّي مُمِدُّكُمْ بِأَلْفٍ مِنَ الْمَلائِكَةِ مُرْدِفِينَ‌ [٢].

انفال (٨) ٩

١٩. وعده امداد

١٨١٣. دلدارى خداوند با وعده بر نصرت و راهبرى پيامبر صلى الله عليه و آله و مؤمنان، در برابر دشمنان‌شان:

وَ كَذلِكَ جَعَلْنا لِكُلِّ نَبِيٍّ عَدُوًّا مِنَ الْمُجْرِمِينَ وَ كَفى‌ بِرَبِّكَ هادِياً وَ نَصِيراً.

فرقان (٢٥) ٣١

١٨١٤. دلدارى خداوند به پيامبراكرم صلى الله عليه و آله، در بازگشت دوباره آن حضرت به مكّه:

إِنَّ الَّذِي فَرَضَ عَلَيْكَ الْقُرْآنَ لَرادُّكَ إِلى‌ مَعادٍ [٣] ...

قصص (٢٨) ٨٥

١٨١٥. دلدارى خداوند به پيامبر صلى الله عليه و آله، در برابر مشكلات رسالت و وعده نصرت و پيروزى به آن حضرت:

قُلْ يا أَيُّهَا النَّاسُ قَدْ جاءَكُمُ الْحَقُّ مِنْ رَبِّكُمْ فَمَنِ اهْتَدى‌ فَإِنَّما يَهْتَدِي لِنَفْسِهِ وَ مَنْ ضَلَّ فَإِنَّما يَضِلُّ عَلَيْها وَ ما أَنَا عَلَيْكُمْ بِوَكِيلٍ‌ وَ اتَّبِعْ ما يُوحى‌ إِلَيْكَ وَ اصْبِرْ حَتَّى يَحْكُمَ اللَّهُ وَ هُوَ خَيْرُ [٤] الْحاكِمِينَ.

يونس (١٠) ١٠٨ و ١٠٩

٢٠. وعده انتقام از كافران‌

١٨١٦. دلدارى خداوند به پيامبر صلى الله عليه و آله، با وعده انتقام از كافران مكّه:

فَلا تَكُ فِي مِرْيَةٍ مِمَّا يَعْبُدُ هؤُلاءِ ما يَعْبُدُونَ إِلَّا كَما يَعْبُدُ آباؤُهُمْ مِنْ قَبْلُ وَ إِنَّا لَمُوَفُّوهُمْ نَصِيبَهُمْ غَيْرَ مَنْقُوصٍ.

هود (١١) ١٠٩

وَ كَأَيِّنْ مِنْ قَرْيَةٍ هِيَ أَشَدُّ قُوَّةً مِنْ قَرْيَتِكَ الَّتِي أَخْرَجَتْكَ أَهْلَكْناهُمْ فَلا ناصِرَ لَهُمْ.

محمّد (٤٧) ١٣

١٨١٧. دلدارى خداوند به پيامبر صلى الله عليه و آله، در برابر ستم ظالمان و انتقام از آنان:

وَ لا تَحْسَبَنَّ اللَّهَ غافِلًا عَمَّا يَعْمَلُ الظَّالِمُونَ إِنَّما يُؤَخِّرُهُمْ لِيَوْمٍ تَشْخَصُ فِيهِ الْأَبْصارُ.

ابراهيم (١٤) ٤٢

١٨١٨. دلدارى خداوند به پيامبر صلى الله عليه و آله، با تذكّر آخرت و انتقام الهى از كافران:

فَاصْبِرْ عَلى‌ ما يَقُولُونَ‌ ... وَ اسْتَمِعْ يَوْمَ يُنادِ الْمُنادِ مِنْ مَكانٍ قَرِيبٍ‌ يَوْمَ يَسْمَعُونَ‌

(١) . در شأن نزول سوره ضحى‌ از ابن‌عبّاس آمده كه وحى به مدّت پانزده روز بر پيامبر صلى الله عليه و آله نازل نشد. مشركان بر حضرتش خرده گرفته، مى‌گفتند: خداوند، او را واگذاشته و دشمن داشته است. (مجمع‌البيان، ج ٩-/ ١٠، ص ٧٦٤)

(٢) . آيه، درباره جنگ بدر است. (تفسير التحريروالتنوير، ج ٥، جزء ٩، ص ٢٧٤)

(٣) . برخى گفته‌اند: مقصود از «معاد» در آيه؛ مكّه است. نكره آوردن «معاد»، بيانگر اهمّيّت آن است، زيرا با بازگشت پيامبر صلى الله عليه و آله به مكّه، عزّت اسلام و مسلمانان آشكار شد. خداوند با اين آيه به پيامبر صلى الله عليه و آله آن هم در حالى كه در مكّه مورد تهديد و اذيّت بوده، وعده نصرت داده است. (الكشّاف، ج ٣، ص ٤٣٦)

(٤) . آيه شريفه «واتّبع ما يوحى‌ اليك ...» در تعزيت و دلدارى به پيامبر صلى الله عليه و آله است كه در دعوت خود نسبت به اذيّت و مخالفت مردم صبر كند تا خداوند او را يارى كند و بر آنان غلبه نمايد. (التّفسير المنير، ج ١١، ص ٢٨٧؛ تفسير التحريروالتنوير، ج ٦، جزء ١١، ص ٣١٠)