فرهنگ قرآن - مرکز فرهنگ و معارف قرآن - الصفحة ٢٦ - محمد صلى الله عليه و آله
مكتبى نرفت، و اين خود گواهى صادق بر رسالت و كتاب آسمانىاش او است. قرآن كريم از او با تعبير «امّى» ياد مىكند. [١]
در چهل سالگى به رسالت مبعوث شد و به عقيده بسيارى از مفسّران، آيات آغازين سوره علق از اوّلين آيات نازل شده بر قلب مباركش بود. [٢] ابتدا، مأموريت يافت اقوام و خويشان خود را انذار كند [٣]، و پس از آن رسالت جهانى خويش را اعلام داشت. [٤] او خاتم پيامبران [٥] و داراى رسالتى جاودانه براى نسلهاى آينده است. [٦] شخصيّت اخلاقىاش آن چنان متعالى بود كه خداوند او را با جمله «انّك لعلى خلق عظيم» [٧] ستود و رمز موفقيّت او را نيز عطوفت و نرمخويى وى بيان كرد. [٨] جلوههاى مختلف اعتدال وى در ابعاد وجودىاش زيبايى خاصّى دارد؛ عطوفت به همراه صلابت، [٩] عبادت به همراه جهاد، [١٠] آخرت در كنار دنيا. [١١] اين در حالى است كه صفت شرح صدر [١٢] وجودش را گسترهاى وصفناپذير بخشيده است، تا آنجا كه خداوند او را اسوه اهل ايمان و اميدواران به آخرت قرار داده است. [١٣]
معجزه جاودانىاش قرآن كريم است كه در آيات مختلف تحدّى دارد. [١٤] اين در حالى است كه كتابهاى آسمانى سندى محكم بر حقانيّتش مىباشد. [١٥]
شكوهمندى معنوىاش زمانى است كه ملك و ملكوت را با معراجش به هم آميخت و آنچنان نزديك و نزديكتر شد كه فاصله، به قدر دو كمان و يا كمتر تقليل يافت، آنگاه خداوند به بندهاش آنچه بايد وحى كند، وحى نمود. [١٦]
در دوران رسالت خويش سختيهاى بسيار را متحمل شد؛ انواع تهمتهاى جنون، [١٧] سحر، [١٨] كهانت [١٩] و ...
را به او نسبت دادند، ولى بردبارانه همه را تحمّل كرد.
شرايط آنچنان سخت و ناهنجار شد كه نتوانست در مكّه بماند؛ از اين رو راه هجرت را برگزيد [٢٠] كه قرآن كريم در بيش از بيست مورد از هجرت و مهاجران ياد كرده است.
جنگهاى زيادى مثل بدر، احد، احزاب، خيبر و فتح مكّه را پشت سر گذاشت، تا آنكه نصرت و پيروزى خداوند او را در آغوش گرفت و گروههاى مختلف يكى پس از ديگرى براى اظهار اسلام بهسويش
(١) . اعراف (٧) ١٥٧.
(٢) . مجمعالبيان، ج ٩-/ ١٠؛ ص ٧٨٠؛ الجامع لاحكامالقرآن، قرطبى، ج ٢٠، ص ٨٠؛ جامعالبيان، ج ٥، ص ٣٩. برخى ديگر معتقدند كه اوّلين سوره فاتحةالكتاب بوده است و بعضى ديگر سوره مدّثر را اوّلين سوره نازل شده بر پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم دانستهاند. (همان)
(٣) . شعراء (٢٦) ٢١٤.
(٤) . اعراف (٧) ١٥٨.
(٥) . احزاب (٣٣) ٤٠.
(٦) . «و آخرين منهم لمّا يلحقوا بهم» جمعه (٦٢) ٢ و ٣.
(٧) . قلم (٦٨) ٤.
(٨) . آلعمران (٣) ١٥٩.
(٩) . فتح (٤٨) ٢٩.
(١٠) . نساء (٤) ١٠٢.
(١١) . بقره (٢) ٢٠١.
(١٢) . انشراح (٩٤) ١.
(١٣) . احزاب (٣٣) ٢١.
(١٤) . بقره (٢) ٢٣ و ٢٤؛ يونس (١٠) ٣٨؛ هود (١١) ٣ و ٤؛ اسراء (١٧) ٨٨؛ قصص (٢٨) ٤٩ و ٥٠؛ طور (٥٢) ٣٤.
(١٥) . صفّ (٦١) ٦؛ اعراف (٧) ١٥٧.
(١٦) . نجم (٥٣) ٨ تا ١٠.
(١٧) . قلم (٦٨) ٥١.
(١٨) . يونس (١٠) ٢؛ (٣٤) ٤٣؛ (٣٨) ٤ و ....
(١٩) . طور (٥٢) ٢٩.
(٢٠) . توبه (٤٠) ٩؛ محمّد (٤٧) ١٣؛ ممتحنه (٦٠) ١.