إِذْ يَقُولُ الْمُنافِقُونَ وَ الَّذِينَ فِي قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ غَرَّ هؤُلاءِ دِينُهُمْ وَ مَنْ يَتَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ فَإِنَّ اللَّهَ عَزِيزٌ حَكِيمٌ‌ وَ لَوْ تَرى‌ إِذْ يَتَوَفَّى الَّذِينَ كَفَرُوا الْمَلائِكَةُ يَضْرِبُونَ وُجُوهَهُمْ وَ أَدْبارَهُمْ وَ ذُوقُوا عَذابَ الْحَرِيقِ‌ [٢].

انفال (٨) ٤٩ و ٥٠

٤. ارتداد منافقان‌

١٧٤٨. دلدارى خداوند به پيامبر صلى الله عليه و آله و مؤمنان، به دنبال ارتداد جمعى از منافقان:

وَ لا يَحْزُنْكَ الَّذِينَ يُسارِعُونَ فِي الْكُفْرِ إِنَّهُمْ لَنْ يَضُرُّوا اللَّهَ شَيْئاً يُرِيدُ اللَّهُ أَلَّا يَجْعَلَ لَهُمْ حَظًّا فِي الْآخِرَةِ وَ لَهُمْ عَذابٌ عَظِيمٌ‌ إِنَّ الَّذِينَ اشْتَرَوُا الْكُفْرَ بِالْإِيْمانِ لَنْ يَضُرُّوا اللَّهَ شَيْئاً وَ لَهُمْ عَذابٌ أَلِيمٌ‌ وَ لا يَحْسَبَنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا أَنَّما نُمْلِي لَهُمْ خَيْرٌ لِأَنْفُسِهِمْ إِنَّما نُمْلِي لَهُمْ لِيَزْدادُوا إِثْماً وَ لَهُمْ عَذابٌ مُهِينٌ‌ [٣].

آل‌عمران (٣) ١٧٦-/ ١٧٨

٥. استهزاى كافران‌

١٧٤٩. دلدارى خدا به محمّد صلى الله عليه و آله، از استهزاى كافران نسبت به وى با يادآورى استهزاى انبياى گذشته و سرنوشت شوم استهزاكنندگان:

وَ لَقَدِ اسْتُهْزِئَ بِرُسُلٍ مِنْ قَبْلِكَ فَحاقَ بِالَّذِينَ سَخِرُوا مِنْهُمْ ما كانُوا بِهِ يَسْتَهْزِؤُنَ.

انعام (٦) ١٠

(١) . از معانى «كوثر»، كثرت نسل و ذريّه است. (مجمع‌البيان، ج ٩-/ ١٠، ص ٨٣٦)

(٢) . با توجّه به آيه قبل كه درباره اذّيتها و رفتارهاى ناراحت‌كننده منافقان است، اين آيه تسلّاى خاطرى براى پيامبراكرم صلى الله عليه و آله است.

(٣) . «الّذين يسارعون ...» منافقان و قومى از عرب‌اند كه مرتدشدند و پيامبر صلى الله عليه و آله از اين امر بسيار ناراحت بودند و گمان مى‌كردند كه در جهت تبليغ دين كم‌كارى كرده‌اند كه آنان دست از ايمان كشيدند و مرتد شدند، لذا خداوند او را دلدارى داده كه چنين نيست. (مجمع‌البيان، ج ١-/ ٢، ص ٨٩١)