این همه عنایت و لطف شما به او از آن جهت است که او به تعبیر شما از محرومان تاریخ و از به اسارت گرفته شده‌ها و مستضعفین تاریخ است .
اسارت و بردگی سالم به دوره قبل از مدینه و قبل از جنگهای اسلامی منتهی‌ می‌شود . شما طبق فلسفه‌ای که از آن پیروی می‌کنید و آن را یکی از معیارهای‌ تفسیر قرآن قرار داده‌اید ، فکر کرده‌اید که چون سالم از محرومان تاریخ‌ است ، پس یک انقلابی واقعی و مؤمن واقعی است و از نظر موضع اجتماعی‌ همردیف سلمان و ابوذر و مقداد و بلال است ، یعنی موضع طبقاتی او کافی‌ است که او را یک انقلابی واقعی قرار دهد و بر تارک درخشان همه شهیدان و حافظان قرآن یمامه بنشاند . غافل از آنکه آن خانه‌ای که به اعتراف خود شما خانه مردم و خانه توده بوده است ( خانه فاطمه علیها السلام ) به دست‌ همین فرد توده‌ای به آتش کشیده شد .
آیا اینها دلیل بی اطلاعی شما از تاریخ صدر اسلام نیست ؟ آیا اینها معیارهای شما را در فلسفه تاریخ بکلی بی اعتبار نمی کند ؟ آیا اینها کافی‌ نیست که شما در ارزیابیها و تفسیرهای خود از تاریخ تجدید نظر کنید و فی‌ المثل قضاوتها و اندیشه‌ها و گرایشها و تفکرات هزار ساله مفسرین و فقها و حکما و عرفا و زهاد و عباد را آن گونه توجیه مادی و طبقاتی نفرمایید ؟ ! شما در تفسیر آیه کریمه " « الذین یؤمنون بالغیب و یقیمون الصلوه و مما رزقناهم ینفقون »" [١] درباره ایمان به غیب اینچنین می‌گویید : " مفسرین ، غیب را آنچه که دیدنی نیست ، اعم از خداوند یا فرشتگان و . . . از این قبیل دانسته‌اند ، حال آنکه اولا خداوند و فرشتگان و . . .
غیب نیستند ، ثانیا با طرح عنوان متقین ، مسأله ایمان به خدا مطرح شده و گذشته است " .
آنگاه خودتان ، غیب و ایمان به غیب را اینچنین تفسیر می‌کنید :

[١] بقره / [٣]