ابو سعيد ، بار ديگر پرسيد : اى پيامبر خدا! مقصود از اين آيه شريف : «قُلْ كَفَى بِاللَّهِ شَهِيدَا بَيْنِى وَ بَيْنَكُمْ وَ مَنْ عِندَهُ عِلْمُ الْكِتَـبِ ؛ [١] بگو : خدا و هر كس كه از كتابْ آگاهى داشته باشد ، براى شهادت دادن ميان من و شما ، كافى است» ، كيست ؟ پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود : ذاكَ أخى عَلىِّ بنِ أبي طالِب . [٢] [ مقصود ] برادرم على بن ابى طالب است . عبد الرحمان بن كثير ، از امام صادق عليه السلام در باره آيه «قَالَ الَّذِى عِندَهُ عِلْمٌ مِّنَ الْكِتَـبِ أَنَا ءَاتِيكَ بِهِ قَبْلَ أَن يَرْتَدَّ إِلَيْكَ طَرْفُكَ ؛ ...» [٣] ، روايت كرده كه امام عليه السلام ميان انگشتان خود را باز كرد و آنها را روى سينه اش نهاد و سپس فرمود : وَ عِندَنا وَ اللّه ِ عِلمُ الكِتابِ كُلُّهُ ! [٤] به خدا سوگند ، همه دانش كتاب ، نزد ماست ! بنا بر اين ، مقصود از «علم الكتاب» در اين جا ، چيزى غير از دانش قرآن است كه از آن ، ياد خواهد شد . گفتنى است كه در ميان مفسّران ، در باره مقصود از «كتاب» ، اختلاف نظر وجود دارد ؛ [٥] امّا مقصود هر چه باشد ، «علم الكتاب» ، اشاره به دانش ويژه اى است كه هر كس بهره اى از آن داشته باشد ، قادر بر انجام دادن كارهاى خارق العاده خواهد بود .

٢ . تأويل قرآن

تأويل قرآن ، به معناى بيان حقيقت و مقصود اصلى آيات قرآن ، از دانش هاى ويژه اهل بيت عليهم السلام است . آنان ، به معانى باطنى آيات قرآن كه در وراى معانى ظاهرى آنها

[١] . سوره رعد ، آيه ٤٣ .[٢] . الأمالى ، صدوق ، ص ٦٥٩ ، ح ٣ .[٣] سوره نمل ، آيه ٤٠ .[٤] الكافى ، ج ١ ، ص ٢٢٩ ، ح ٥ .[٥] ر . ك : الميزان فى تفسير القرآن ، ج ١٥ ، ص ٣٦٣ (ذيل آيه ٤٠ سوره نمل ) .