حِزْب : گروه ، دسته ؛ گروهى كه با يكديگر ، همبستگى دارند . [١] عَيْبَة : گنجينه ، خزانه ، جاى قرار دادنِ لباس و غيره . [٢] حُجَّة : دليل ، برهان . [٣] صراط : راه ، مسير ، طريق ، جاده . [٤]

شرح

در اين مجال ، تنها مفهوم «حزب» را بررسى مى نماييم و ساير مفاهيم ، در عبارت هاى مرتبط با آنها ، بررسى شده است . [٥] اين عبارت زيارت ، ويژگى در حزب خداوند بودنِ امامان عليهم السلام ، بيان شده است و از آن جا كه تعابير «حزب اللّه » و «حزب اللّهى» در روزگار ما بسيار پُركاربرد است ، بررسى ويژگى هاى «حزب خدا» ، ضرور مى نمايد .

واژه «حزب» در قرآن

واژه «حزب» ، به «گروه» يا «گروهى از مردم كه داراى مرام و مسلك معيّنى باشند» و «گروهى كه با يكديگر ، همبستگى دارند» ، معنا شده است .

[١] «كلّ قوم تشاكلت قلوبهم و أعمالهم فهم أحزاب و إن لم يلق بعضهم بعضا» (لسان العرب ، ج ١ ، ص ٣٠٨) .[٢] «العيبة : وعاء من أدم ، يكون فيها المتاع ... و العيبة : ما يجعل فيه الثياب» (لسان العرب ، ج ١ ، ص ٦٣٤) .[٣] «الحجّة : الدليل و البرهان» (لسان العرب ، ج ٢ ، ص ٢٢٨) .[٤] «الصراط : الطريق» (لسان العرب ، ج ٧ ، ص ٣٤٠) .[٥] براى نمونه ، ذيل عبارت «خزّان العِلمِ» توضيح داده شد .