به مقاطعه کاران هفت ماه فرصت داده شده است تا ٣٥٠ کیلومتر اول خط لوله با ١٧٢ کیلومتر خط لوله دو قلو را بکشند. این اندازه خط لوله برای رسیدن به بوشهر - بندری که بعضی پایانه های شناور در آنجا لنگر خواهند انداخت - کافی خواهد بود و بدین معنی است که ایران می تواند برای صدور بخش اعظمی از نفت خود در اواسط سال ١٩٨٦ جایگزینی به جای خارک داشته باشد. [...]

از کمپانی هایی که در مناقصه این خط لوله دعوت شده اند، انتظار نمی رود هیچ یک از شرکت های اروپایی، بجز سایپام که نصب لوله گاز ایگات ٢ را به اتمام می رساند، پیشنهادهای خود را ارائه دهند. کره جنوبی به احتمال خیلی زیاد پیشنهاد خواهد داد و شرکت کشور ژاپن در قرارداد تأمین لوله شاید دو شرکت مقاطعه کار ژاپنی را بر آن دارد تا پیشنهادهای خود را ارائه دهند. سه گروهی که برای قرارداد تأمین لوله به ارزش حدود ٣٠٠ میلیون دلار پیشنهاد می دهند، عبارت اند از مانسمان از آلمان غربی، ایتال سیدر از ایتالیا، و یک کنسرسیوم ژاپنی متشکل از کمپانی فولاد ژاپن، کوکان ژاپن، صنایع فلزات سومیتومو و شرکت فولاد کاواساکی. در این قرارداد، مناقصه دهنده، ٩٨٠ کیلومتر لوله به قطر ٤٢ اینچ - که مناسب گاز ترش می باشد - و حدود ١٢ کیلومتر لوله زیردریایی به قطر ٤٢ اینچ درخواست کرده است. که وزن آن حدود ٤٧٠ هزار تن لوله فولادی می شود.

طرح کشیدن خط لوله به عسلویه، تازه ترین مرحله در جنگ (ایران و عراق) - که در آن صادرات نفتی ایران هدف اصلی بوده است. - به حساب می آید. ایران امیدوار است که در سال ١٩٨٥ حدود ٥/١٧ میلیون دلار[١] درآمد نفتی اش باشد، که این میزان ٩٠ درصد از کل ارز سالانه این کشور است. هرگونه وقفه ای در صادرات نفتی از قدرت پرداخت دولت برای مهمات سنگین نظامی می کاهد. بعضی از تحلیل گران حدس زده اند که این مسئله ایران را وادار خواهد کرد تا به اقدامات تندی دست بزند، ازجمله از تردد کشتی ها در خلیج [فارس] بیشتر جلوگیری کرده و حتی به هم پیمانان عراق در خلیج [فارس] حمله کند. عراق در اقدامی برای نابود کردن تلاش های ایران در جنگ، کوشیده است تا به نفتکش هایی که به جزیره خارک در رفت وآمد هستند و در این پایانه بارگیری می کنند، حمله کند. اما عراق در حداقل ٥٠٠ حمله موفقیت آمیز به کشتی های در رفت وآمد در خلیج [فارس]، موفق نگردیده است صادرات نفتی را - که در سال گذشته به میانگین نزدیک به سهمیه نفتی ایران در اوپک، یعنی ٦/١ میلیون بشکه در روز رسیده بود - کاهش دهد. درضمن بمب افکن های عراقی که به حملاتشان روی تأسیسات نفتی ایران ادامه داده اند، تهاجم خود را در ماه های سپتامبر و اکتبر (شهریور و مهر) مجدداً از سر گرفته اند.

[١] برآورد مبلغ ٥/١٧ میلیون دلار برای درآمد صادرات نفت ایران در سال ١٩٨٥ صحیح نیست، احتمالاً منظور نویسنده نشریه مید مبلغ ٥/١٧ میلیارد دلار بوده است. گفتنی است که طبق اعلام نشریه سال ٢٠٠٥ میلادی سازمان اوپک، درآمد قطعی ایران از صادرات نفت در سال ١٩٨٥ مبلغ ٠١٢/١٣ میلیارد دلار بوده است.