تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٧٦ - تفسير ما را باز گردانيد تا عمل صالح انجام دهيم!

كه عمل نيكى انجام مى‌دهند" (كهف- ١٠٤).

به هر حال در برابر اين تقاضا يك پاسخ قاطع از سوى خداوند به آنها داده مى‌شود، مى‌فرمايد:" آيا به شما به مقدار كافى براى بيدارى و تذكر عمر نداديم"؟! (أَ وَ لَمْ نُعَمِّرْكُمْ ما يَتَذَكَّرُ فِيهِ مَنْ تَذَكَّرَ).

" و آيا بيم دهنده الهى به سراغ شما نيامد"؟! (وَ جاءَكُمُ النَّذِيرُ).

اكنون كه چنين است و تمام وسائل نجات در اختيارتان بوده و از آن بهره نگرفتيد بايد در همين جا گرفتار باشيد" پس بچشيد كه براى ستمگران يار و ياورى نيست"! (فَذُوقُوا فَما لِلظَّالِمِينَ مِنْ نَصِيرٍ).

اين آيه با صراحت مى‌گويد: شما چيزى كم نداشتيد، زيرا به اندازه كافى فرصت در اختيارتان بود، و به مقدار لازم انذار كننده الهى به سراغ شما آمد، و اين دو ركن بيدارى و نجات حاصل گشت، بنا بر اين عذر و بهانه‌اى براى شما وجود ندارد، اگر مهلت كافى نداشتيد عذرى بود، و اگر مهلت داشتيد و معلم و مربى و رهبر و هادى به سراغ شما نمى‌آمد باز عذرى، اما با وجود اين دو ديگر چه عذر و بهانه‌اى؟!" نذير" (بيم دهنده) معمولا در آيات قرآن اشاره به وجود انبياء مخصوصا پيامبر اسلام ص است، ولى بعضى از مفسران در اينجا معنى گسترده‌ترى براى آن ذكر كرده‌اند كه هم پيامبران را شامل مى‌شود و هم كتب آسمانى و هم حوادث بيدار كننده همچون مرگ دوستان و نزديكان و پيرى و ناتوانى، بخصوص كه در اشعار عرب كلمه" نذير" در معنى پيرى بسيار به كار رفته است مانند شعر زير: