تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٢٤ - ١- انفاق مايه فزونى است نه كمبود

اما دعايم مستجاب نمى‌شود! فرمود: آيا فكر مى‌كنى خداوند عز و جل وعده خود را تخلف كرده؟.

عرض كرد نه.

فرمود پس علت آن چيست؟

عرض كرد نمى‌دانم.

فرمود ولى من به تو خبر مى‌دهم:

من اطاع اللَّه عز و جل فيما امره من دعائه من جهة الدعاء اجابه:

" كسى كه اطاعت خداوند متعال كند در آنچه امر به دعا كرده و جهت دعا را در آن رعايت كند اجابت خواهد كرد.

عرض كرد: جهت دعا چيست؟ فرمود نخست حمد خدا مى‌كنى، و نعمت او را يادآور مى‌شوى، سپس شكر مى‌كنى بعد درود بر پيامبر ص مى‌فرستى، سپس گناهانت را به خاطر مى‌آورى اقرار مى‌كنى و از آنها به خدا پناه مى‌برى، و توبه مى‌نمايى، اينست جهت دعا! سپس فرمود: آيه ديگر كدام است؟

عرض كرد: اين آيه است كه مى‌فرمايد: وَ ما أَنْفَقْتُمْ مِنْ شَيْ‌ءٍ فَهُوَ يُخْلِفُهُ وَ هُوَ خَيْرُ الرَّازِقِينَ‌ اما من در راه خدا انفاق مى‌كنم ولى چيزى كه جاى آن را پر كند عائد من نمى‌شود! امام ع فرمود: فكر مى‌كنى خداوند از وعده خود تخلف كرده؟! عرض كرد: نه.

فرمود: پس چرا چنين است؟

عرض كرد نمى‌دانم.

فرمود:

لو ان احدكم اكتسب المال من حله، و انفقه فى حله، لم ينفق درهما الا اخلف عليه:

" اگر كسى از شما مال حلالى به دست آورد و در راه حلال انفاق كند هيچ درهمى را انفاق نمى‌كند مگر اينكه خدا عوضش را به او