تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٧٠ - او مالك و حاكم بر همه چيز است!

در برابر اين سؤال پاسخ‌هاى متعددى مطرح كرده‌اند آنچه نزديكتر به نظر مى‌رسد اين است كه هنگامى كه بدن انسان تبديل به خاك شد، صورت خود را از دست مى‌دهد، و در قيامت كه باز مى‌گردد همان مواد پيشين، صورتى مانند صورت اول را به خود مى‌گيرد، يعنى ماده همان ماده است ولى صورت شبيه صورت گذشته، چرا كه عين آن صورت مخصوصا با توجه به قيد زمان امكان بازگشت ندارد، بخصوص اينكه مى‌دانيم در رستاخيز انسانها با تمام كيفيات گذشته محشور نمى‌شوند، مثلا پيران به صورت جوان، و معلولان به صورت سالم خواهند بود.

و به تعبير ديگر: بدن انسانها همانند خشتى است كه از هم متلاشى مى‌شود و خاك آن را جمع مى‌كنند و بار ديگر به صورت گل در آورده و در قالب مى‌ريزند و خشت تازه از آن مى‌زنند.

اين خشت نوين از يك نظر عين همان است و از يك نظر مثل آن (ماده‌اش همان ماده و صورتش مانند آن صورت است دقت كنيد) [١]

آيه بعد تاكيدى است بر آنچه در آيات قبل گذشت، تاكيدى است بر اين حقيقت كه هر گونه ايجادى در برابر اراده و قدرت او سهل و آسان است، ايجاد

[١] بعضى از مفسران ضمير" مثلهم" را به آسمانها و زمين باز گردانده‌اند و گفته‌اند انتخاب ضمير جمع عاقل در اينجا به خاطر آن است كه در زمين و آسمان موجودات عاقل فراوانى وجود دارند، بعضى ديگر تعبير به" مثل" را شاهد بر اين گرفته‌اند كه بازگشت عين آن جسم و آن مواد كه در دنيا بود ضرورتى ندارد، چرا كه شخصيت انسان به روح او است، و اين روح به هر ماده‌اى تعلق بگيرد مثل انسان است، ولى بايد توجه داشت كه اين سخن با ظاهر آيات قرآن- حتى با آيات مورد بحث- ابدا سازگار نيست، چرا كه قرآن صريحا در همين آيات مى‌گويد: خدا همان استخوان پوسيده را زنده مى‌كند، و لباس حيات بر آنها مى‌پوشاند نه مواد ديگرى (دقت كنيد).