تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣١٥ - سر آغاز" قلب قرآن"

و" اعراف" بحثهاى فراوانى داشته‌ايم‌ [١] ولى در خصوص سوره" يس" تفسيرهاى ديگرى نيز براى اين حروف مقطعه وجود دارد:

از جمله اينكه: اين كلمه مركب از" يا" (حرف ندا) و" سين" يعنى شخص پيامبر اسلام است، و به اين ترتيب پيامبر ص را براى بيان مطالب بعد مخاطب مى‌سازد.

در احاديث مختلفى نيز آمده است كه اين كلمه يكى از نامهاى پيغمبر گرامى اسلام است‌ [٢] ديگر اينكه مخاطب در اينجا انسان است" سين" اشاره به او است، ولى اين احتمال با آيات بعد سازگار نيست، زيرا در اين آيات روى سخن تنها به پيامبر ص است.

لذا در روايتى از امام صادق ع مى‌خوانيم كه فرمود:

يس اسم رسول اللَّه ص و الدليل على ذلك قوله تعالى‌ إِنَّكَ لَمِنَ الْمُرْسَلِينَ عَلى‌ صِراطٍ مُسْتَقِيمٍ‌:

" يس نام رسول خداست و دليل بر آن اين است كه بعد از آن مى‌فرمايد تو از مرسلين و بر صراط مستقيم هستى (نور الثقلين جلد ٤ صفحه ٣٧٥).

به دنبال اين حروف مقطعه- همانند بسيارى از سوره‌هايى كه با حروف مقطعه آغاز شده- سخن از قرآن مجيد به ميان مى‌آورد، منتها در اينجا به آن سوگند ياد كرده و مى‌گويد" سوگند به قرآن حكيم" (وَ الْقُرْآنِ الْحَكِيمِ‌).

جالب اينكه" قرآن" را به" حكيم" توصيف مى‌كند، در حالى كه حكمت معمولا صفت شخص زنده و عاقل است، گويى قرآن را موجودى زنده و عاقل‌

[١] به جلد اول" تفسير نمونه" صفحه ٦١ به بعد، و جلد دوم صفحه ٣٠٣، و جلد ششم صفحه ٧٧ مراجعه فرمائيد.

[٢]" نور الثقلين" جلد ٤ صفحه ٣٧٤ و ٣٧٥.