تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٠٤ - درياى آب شيرين و شور يكسان نيستند!

معاد محسوب مى‌شوند.

آيا كسى كه قادر بر آفرينش نخستين از" خاك" و" نطفه" بود قادر بر تجديد حيات انسانها نيست؟

و آيا كسى كه از تمام ريزه‌كاريهاى مربوط به اين قوانين با خبر است در نگهدارى حساب اعمال بندگان براى صحنه معاد مشكلى دارد؟!

*** در آيه بعد به بخش ديگرى از آيات آفاقى كه نشانه‌هاى عظمت و قدرت اويند در مورد آفرينش درياها و بركات و فوائد آنها اشاره كرده مى‌فرمايد:" دو دريا يكسان نيستند، اين يكى گوارا و شيرين و براى نوشيدن خوشگوار است، و آن ديگر شور و تلخ" (وَ ما يَسْتَوِي الْبَحْرانِ هذا عَذْبٌ فُراتٌ سائِغٌ شَرابُهُ وَ هذا مِلْحٌ أُجاجٌ‌). [١] با آنكه هر دو روز نخست به صورت قطرات باران شيرين و گوارا از آسمان بر زمين نازل شده‌اند، و هر دو از يك ريشه مشتقند، اما در دو چهره كاملا مختلف با فوائد متفاوت ظاهر گشته‌اند.

و عجيب اينكه" از هر دو گوشت تازه مى‌خوريد" (وَ مِنْ كُلٍّ تَأْكُلُونَ لَحْماً طَرِيًّا).

" و از هر دو وسائل زينتى براى پوشيدن استخراج مى‌كنيد" (وَ تَسْتَخْرِجُونَ حِلْيَةً تَلْبَسُونَها).

به علاوه از هر دو مى‌توانيد براى نقل و انتقالات خود و متاعها بهره بگيريد لذا" كشتيها را مى‌بينى كه از هر طرف درياها را مى‌شكافند و پيش مى‌روند، تا از فضل خداوند بهره گيريد، شايد حق شكر او را ادا كنيد" (وَ تَرَى الْفُلْكَ فِيهِ‌

---

[١]" عذب" چنان كه" راغب" در" مفردات" مى‌گويد: به معنى پاكيزه و خنك است، و در" لسان العرب" تنها به معنى آب پاكيزه تفسير شده (الماء الطيب) كه ممكن است خنك و شيرين بودن آن نيز در مفهوم" طيب" جمع باشد.