تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٦٨ - گشاينده درهاى بسته او است!

در بعضى از روايات آمده است:" جبرئيل (پيك وحى خداوند) ششصد بال دارد! و هنگامى كه با اين حالت پيامبر اسلام ص را ملاقات كرد ما بين زمين و آسمان را پر كرده بود"! [١] يا اينكه" خداوند فرشته‌اى دارد كه ما بين نرمى گوش او تا چشمش به اندازه پانصد سال راه به وسيله پرنده‌اى (تيز پرواز) است"! [٢] يا اينكه در نهج البلاغه هنگامى كه سخن از عظمت فرشتگان پروردگار در ميان است، مى‌فرمايد:

و منهم الثابتة فى الارضين السفلى اقدامهم، و المارقة من السماء العليا اعناقهم، و الخارجة من الاقطار اركانهم، و المناسبة لقوائم العرش اكتافهم:

" بعضى از فرشتگان چنان عظمت دارند كه پاهايشان در طبقات پائين زمين ثابت است و گردنشان از آسمان برين برتر، اركان وجودشان از اقطار جهان بيرون رفته و شانه‌هايشان براى حمل عرش پروردگار متناسب است"! [٣] پيدا است كه اين گونه تعبيرات را بر جنبه‌هاى جسمانى مادى نمى‌توان حمل كرد، بلكه بيانگر عظمت معنوى و ابعاد قدرت آنها است.

اصولا مى‌دانيم بال تنها براى حركت در جو زمين به كار مى‌خورد، چرا كه اطراف كره زمين را هواى فشرده گرفته، و پرندگان به وسيله بالشان روى امواج هوا قرار مى‌گيرند، و مى‌توانند بالا و پائين بروند، ولى از محيط جو زمين كه خارج شويم در آنجا كه هوا نيست بال كوچكترين تاثيرى براى حركت ندارد، و از اين نظير درست مانند سائر اعضاء مى‌باشد.

از اين گذشته فرشته‌اى كه پاهاى او در اعماق زمين و سر او از برترين آسمان بالاتر است نيازى به پرواز جسمانى ندارد!

[١] و [٢] تفسير على بن ابراهيم طبق نقل نور الثقلين جلد ٤ صفحه ٣٤٩.

[٣]" نهج البلاغه" خطبه ١.