تفسير نمونه ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٠٣ - تفسير
به هر حال اينها نتيجه اعمال خودشان است كه از پيش فراهم ساختهاند" آيا آنها جزائى جز اعمالى كه انجام مىدادند دارند"؟! (هَلْ يُجْزَوْنَ إِلَّا ما كانُوا يَعْمَلُونَ).
آرى اين اعمال و كردار كفار و مجرمين است كه به صورت زنجيرهاى اسارت بر گردن و دست و پاى آنها گذارده مىشود، آنها در اين جهان نيز اسير هواى نفس، و زر و زور و پست و مقام بودند، و در قيامت كه تجسم اعمال صورت مىگيرد همان اسارتها به شكل ديگرى ظاهر مىشود.
آيه فوق بار ديگر مساله تجسم اعمال را كه بارها به آن اشاره كردهايم روشن مىسازد، زيرا سخن از اين مىگويد كه" جزاى آنها خود اعمال آنها است" و چه تعبيرى از اين زندهتر و روشنتر براى تجسم اعمال؟! تعبير به" الَّذِينَ كَفَرُوا" دليل بر اين است كه هم اغواگران مستكبر به اين سرنوشت گرفتار مىشوند و هم اغوا شوندگان مستضعف و همه كافران و اصولا ذكر اين وصف اشاره به اين است كه علت مجازات آنها همان كفر آنها است.