این آیه چنین بیان می‌کند که پیامبران خود را عموما با شواهد و دلایل روشن‌ فرستادیم و همراه آنان کتاب و معیار ( مقصود قانون است یا چیز دیگر ) فرستادیم ، برای اینکه مردم به عدالت قیام کنند و امر عدالت در میان‌ مردم رایج شود و پا بگیرد . طبق این حساب هدف و آرمان پیغمبران و بعثت‌ آنان که کاری از کارهای خدا است و هدف می‌خواهد و بی‌هدف نمی‌تواند باشد ، چیست ؟ در این آیه قرآن می‌گوید این بعثت برای برقراری عدالت در میان‌ مردم است . پس همه پیغمبران برای برقرار کردن عدالت آمده‌اند . اینجا فلسفه عوض شده است .

آیا هدف اصلی خلقت و بعثت انبیاء شناخت خداست یا عدالت اجتماعی؟

در اینجا دو فرض می‌توان کرد . یکی اینکه هدف اصلی برقراری عدالت در میان مردم است ولی همچنانکه امثال بوعلی سینا استدلال کرده‌اند ، عدالت‌ واقعی در میان مردم برقرار نمی‌شود مگر اینکه قانون عادلانه‌ای در میان آنها باشد ، و قانون عادلانه به دو جهت از طرف بشر قابل معرفی نیست ( و خدای‌ بشر باید این قانون عادلانه را معرفی کند ) . یکی بدین جهت که بشر قادر نیست حقیقت را تشخیص دهد [ زیرا نمی‌تواند ] خود را از اغراض تخلیه‌ کند ، و دیگر اینکه قانون ساخته بشر ضامن اجرا ندارد ، چون طبع بشر بر مقدم داشتن خود

&gt فرستادیم و با ایشان کتاب و مقیاس حق نازل کردیم برای اینکه مردم‌ به عدالت قیام کنند و آهن را نازل کردیم که در آن صلابت شدید و منفعتها برای مردم هست ) .