می‌شناساند و به عبارت دیگر " شناخت " چاره کننده همه دردهای انسان‌ است ، درست نیست . شناخت امری است ضروری و لازم و چیز دیگری جای آن‌ را نمی‌گیرد ، ولی اشتباه نشود تنها شناخت کافی نیست که همه دردهای بشر را درمان کند .

نظریه مارکسیسم

اینجا نظریه سومی به وجود آمد که می‌گوید نباید به طبیعت انسان بدبین‌ بود و نباید از آینده مأیوس بود . می‌گوئیم پس چرا گذشته اینطور شده‌ است ؟ می‌گویند شما نتوانسته‌اید ریشه دردهای بشر را پیدا کنید ، ریشه‌ دردهای بشر صرف جهل و نادانی و عجز و امثال اینها نیست ، بلکه‌ ایدئولوژی حاکم و فرمانروا بر انسان است . برای انسان یک مسئله دیگر هم‌ مطرح است که آن غیر از علم و فرهنگ و صنعت و . . . است و آن ، مسئله‌ مکتب و ایدئولوژی است که بر جامعه‌ای حاکم باشد . برای اینکه انسان‌ بتواند با همه نقاط ضعف خودش حتی با نقاط ضعفی که مربوط به ابعاد انسانی اوست ، مبارزه کند فقط باید ایدئولوژیش را تغییر بدهد . به عقیده آنها از زمانی که بشر اشتراک اولیه را پشت سر گذاشته است ، از روزی که مالکیت فردی به وجود آمده است ، از روزی که ایدئولوژیها بر اساس مالکیت فردی و زندگی طبقاتی تشکیل شده است ، از روزی که سیستمهای‌ اجتماعی بر اساس طبقات پایه ریزی شده است ، ایدئولوژی حاکم و فرمانروای انسان ، بهره‌کشی ا نسان از انسان را به صورت قانون اجازه داده‌ و آن را مجاز و مشروع شمرده