برسد . و بطور کلی ناموس این عالم چنین است که هر چیزی وجودش از نقص‌ شروع می‌شود و مسیرش مسیر کمال است برای اینکه به کمال لایق خود و کمالی‌ که امکان رسیدن به آن را دارد برسد . مسئله اینکه " غایت در خلقت انسان " چیست بر می‌گردد به اینکه " ماهیت انسان " چیست و در انسان چه استعدادهائی نهفته است و برای‌ انسان چه کمالاتی امکان دارد . هر کمالی که در امکان انسان باشد باید درباره آن بحث کرد [ زیرا ] انسان برای آن کمالات آفریده شده است . و البته حکمت هم چون به این اعتبار است که کاری به خاطر هدفی باشد فرق‌ نمی‌کند که غایت بگوئیم یا حکمت . بنابر این در مورد غایت و هدف خلقت انسان لزومی ندارد که مستقلا بحث‌ شود . بلکه این مسئله بر می‌گردد به اینکه انسان چه موجودی است و چه‌ استعدادهائی در او نهفته است ، و به عبارت دیگر چون بحث را از جنبه‌ اسلامی انجام می‌دهیم نه عقلی فلسفی ، باید ببینیم اسلام چه بینشی درباره‌ انسان دارد و انسانی که اسلام می‌شناسد ، استعداد چه کمالاتی را دارد که‌ برای آنها آفریده شده است . طبعا بعثت انبیاء هم برای تکمیل انسان است‌ . مطلبی که مورد اتفاق همه است این است که انبیاء برای دستگیری انسان و برای کمک به انسان آمده‌اند و در واقع یک نوع خلا و نقص در زندگی انسان‌ هست که انسان فردی و حتی انسان اجتماعی با نیروی افراد عادی دیگر نمی‌تواند آن را پر کند و تنها با کمک وحی است که انسان می‌تواند بسوی‌ یک سلسله کمالات حرکت کند . پس اینکه هدف از بعثت انبیاء تکمیل انسان و رساندن او به