ثانیا - فرضا این مطلب را قبول کنیم که البته تا اینجا درست است [ و حدیث ] " « کونوا دعاه الناس بغیر السنتکم » " همین است که کاری که‌ من می‌کنم معنایش این است که آن را خوب تشخیص می‌دهم و دیگران را هم‌ عملا به آن تشویق می‌کنم ، پس به این ترتیب مؤثر در انتخاب دیگران هستم‌ . ولی این تاثیر در انتخاب دیگران غیر از این است که من در وجدان خود احساس مسؤولیت کنم . زیرا باید این مسؤولیت در وجدان من وجود داشته‌ باشد . " من مؤثر هستم " بالاتر از این نیست که من درک می‌کنم که عامل‌ بدبختی دیگران هستم ، اما آن تعهد را چه کسی در من ایجاد می‌کند که من عمل‌ نکنم و بگویم به موجب اینکه مسؤولم نمی‌کنم ؟ مورد سؤال چه کسی هستم ؟ آیا خدا وجود دارد که سؤال کند ؟ می‌گوئید نه . آیا وجدان ؟ می‌گوئید نه . پس چه کسی ؟ !

جهان بینی توحیدی

جهان بینی توحیدی به همین دلیل که " آرمانساز " و " تعهد آور " و " مسؤولیت ساز " است ، " هدایت کن " است . خاصیت دیگر آن هدایت‌ کردن است یعنی راه را به انسان نشان می‌دهد ، راه وصول به هدفها را روشن‌ می‌کند . به علاوه " نشاط بخش " و " دل گرم کن " و نیز " فداکار ساز " است . از همه بالاتر همانطور که علامه طباطبائی فرموده‌اند : اصل توحید می‌تواند عنصری از عناصری همه تعلیمات باشد . همانطور که اصل امتناع تناقض اصلی‌ است که عند التحلیل همه قضایا به آن منتهی