یک سلسله ارزشهای معنوی بر زندگی بشر حکمفرما باشد ؟ ! یک جمله در کتاب " اصالت بشر " سارتر از داستایوسکی نویسنده‌ معروف روسی است که می‌گوید : " اگر واجب الوجود نباشد همه چیز مجاز است " یعنی اینکه کارها را به خوب و بد تقسیم می‌کنیم و می‌گوئیم فلان‌ کار را باید کرد و فلان کار را نباید کرد ( البته روی جنبه‌های معنوی ) مثلا باید راست گفت و نباید دروغ گفت ، نباید به جامعه خیانت کرد و باید خدمت کرد ، تابع این است که ما اعتقاد به خدا و واجب الوجود داشته‌ باشیم . اگر واجب الوجود در عالم نباشد همه چیز مجاز است . یعنی همه‌ چیز مباح است و دیگر منع وردع و باید و نباید همه به کلی از میان می‌رود . آیا اینجور است یا نه ؟

مسؤولیت به عنوان یک ارزش معنوی در مکتب انسانیت

مارکسیستها یک خوبی در کارشان هست که چون ماتریالیست هستند چندان‌ دنبال مسائل معنوی نمی‌روند و دم هم از آن نمی‌زنند ، دم از انسانیت‌ نمی‌زنند ، اگر انسانیت سالم هم بگویند مقصودشان همان جامعه بی طبقه است‌ ، چون انسان از نظر آنها یا سالم است یا معیوب ، و انسانها به خاطر مالکیت و تفاوتهای طبقاتی فاسد می‌شوند ، وقتی آنرا برداریم به حالت‌ اولیه باقی می‌ماند . دیگر کمال دیگری برای انسان قائل نیستند ، برای او ترقی و تکامل دیگری که در معنویات پیدا بکند ، نمی‌شناسند . به عقیده‌ آنها انسان همینقدر که به واسطه مالکیت فاسد نشود ، کافی است ، پول‌ پرست و پول زده نشود ، کافی است . ولی این مکاتبی که اخیرا پیدا شده ، بانیان آن ( مانند سارتر ) از