تکامل اجتماعی انسان
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
تکامل اجتماعی انسان - مطهری، مرتضی - الصفحة ٥٧
ای انسان ! خود را بشناس ، واقعیت خود را درک کن ، این ارزشها در درون تو وجود دارد چون در جهان بزرگ وجود دارد و تو نمونهای از جهان بزرگ هستی ، " « تخلقوا باخلاق الله » " اینها صفات عالی الهی است ، پرتوی از این صفات عالی الهی در وجود تو نهفته است ، آنها را کشف کن . بنابراین آینده انسان ، چگونه آیندهای است ؟ آیا باید مثل همین انسانهائی که حرف ملائکه را تکرار میکنند ، بگوئیم انسان طبیعت پلیدی دارد و نسبت به آیندهاش مایوس باشیم و به دنبال افکار مزخرفی مثل خودکشی و هیپی گری و پناه بردن به مواد مخدر و دم گرائی و . . . برویم ؟ ! و یا همه معجزهها را از ایدئولوژیای ب خواهیم که خصلتش فقط اینست که طبقاتی نیست ، با هزاران اشکالی که دارد ؟ ! یک اشکالش همان است که دیشب عرض کردم : تو که مکتب میگوید حرکت مولود تضادها است و اگر تضاد نباشد حرکت نیست پس وقتی به جامعه بیتضاد برسیم یعنی به جامعه بیحرکت و بیآرمان ، به جامعه ساکن ، به جامعه مرده رسیدهایم . آیا غایت و نهایت تکامل انسان اینست که انسان به ایست برسد ؟ ! به ایستگاه برسد ؟ ! یا تکامل انسان مافوق مسئله تضادها است ؟ . انسان پس از آنکه تضادها را هم حل بکند هنوز اصل " « فاستبقوا الخیرات »" جلو چشمش خودنمائی میکند یعنی وقتی انسان به مرحله نفی تضادهای طبقاتی رسید تازه به مرحلهای رسیده است که نقصهای خودش را برطرف کرده و اول کار است ، ابتدای سیر صعودی اوست