حکومتی ، رژیمهای اقتصادی و غیر اقتصادی عوض شده است ، فقط شکل عوض‌ شده ، معنا و روح و باطن تغییر نکرده ، می‌گوید پس دیگر اساسا رهایش‌ کنیم . این یک فرضیه و یک نظریه است .

علم زدگی

البته یک فرضیه و نظریه دیگری قبل از این نظریه وجود داشت که می‌شود گفت دیگر امروز در کشورهای پیشرفته طرفداری ندارد ، ولی در کشورهای‌ دنباله‌رو که تازه به آن رسیده‌اند ، طرفدارانی دارد و آن ، فکری است که‌ از بیکن و امثال بیکن شروع شد که گفتند چاره همه دردهای بشر علم است . یک مدرسه بسازید ، یک زندان را خراب کنید . بشر همینقدر که به علم و آگاهی رسید همه دردهایش چاره شده است . دردهای بشر چیست ؟ جهل است ، ضعف و عجز در برابر طبیعت است ، بیماری ، فقر ، دلهره و اضطراب است‌ ، ظلم انسان به انسان است ، آزمندی و حرص خود است . اینها دردهای‌ انسان است و علم چاره همه دردهای انسان است . شک نیست که در این‌ فرضیه قسمتی از حقیقت بود . علم ، درد جهل را چاره می‌کند ، درد عجز و ضعف و زبونی در مقابل طبیعت را چاره می‌کند ، درد فقر را تا آنجا که‌ مربوط به طبیعت است چاره می‌کند . در این قسمتها حق و حقیقت بود اما همه دردهای انسان که در این قسمتها و در رابطه انسان با طبیعت مشخص‌ نمی‌شود . اینها بیشتر مربوط به رابطه انسان با طبیعت است . دردهای ناشی‌ از رابطه انسان با انسان مثل ظلم و ستم و آزمندی ، و دردی که ناشی از طبیعت ذاتی خود انسان است ، یعنی احساس تنهائی ، دلهره و اضطراب را که