است . آیا در صد سال پیش امکان داشت که گروهی از دانشجویان محترم در ظرف یک دقیقه به وسیله تلفن از من دعوت بکنند از تهران و آمدن من هم‌ در ظرف یک ساعت به وسیله هواپیما صورت بگیرد ؟ نه . سرعت ، فوق‌ العاده افزایش پیدا کرده است ولی آیا این سرعت را با مقیاس آسایش‌ انسان می‌توانیم پیشرفت بدانیم ؟ یا اینکه چون سرعت یک وسیله است ، همینطوری که سبب شده در یک قسمتهائی برای انسان آسایش بیاورد سبب شده‌ است که در قسمتهای دیگر آسایش را از انسان سلب بکند زیرا همانطوری که‌ این سرعت ، یک انسان با حسن نیت و یک انسانی که مقصد خوبی در زندگی‌ دارد را زودتر به مقصد می‌رساند ، انسان پلید با مقاصد پلید را هم زودتر به مقصدش می‌رساند . یعنی درست است که یک انسان سالم و با حسن نیت‌ دستش قویتر شده و پایش سریعتر گشته ولی یک انسان پلید هم همینطور شده‌ است . افزایش سرعت سبب شده است که مثلا وسیله آدمکشی را هم در ظرف‌ چند ساعت از این سر دنیا به آن سر دنیا منتقل بکنند و هزارها و بلکه‌ میلیونها آدم را یکجا بکشند . پس نتیجه نهائی چیست ؟ من خودم مطلبی را که عرض می‌کنم قبول ندارم ولی می‌خواهم بگویم که چرا بعضیها تردید کرده‌اند ؟ مثلا آیا پیشرفت طب واقعا پیشرفت انسان است ؟ بظاهر بله ، زیرا من‌ وقتی که خودم و بچه‌ام را نگاه می‌کنم می‌بینم اگر بچه‌ام دیفتری بگیرد فورا دارو پیدا می‌شود و معالجه می‌گردد . شک ندارم که این پیشروی است ولی‌ بعضیها مثل الکسیس کارل که با مقیاس انسانیت حساب می‌کنند معتقدند که‌ پیشرفت طب دارد نسل انسان را تدریجا ضعیف می‌کند . کارل می‌گوید : در