تکامل اجتماعی انسان
 
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص

تکامل اجتماعی انسان - مطهری، مرتضی - الصفحة ١٠٩

جامع بوجود آورد ، آنچنانکه مارکسیسم بر این اساس است .
و بازمنهای خدا که خلقت را بر اساس حکمت و هدف و مسؤولیت آفریده‌ است ، نمی‌شود چنان ایده‌های با ارزشی برای بشر به وجود آورد . آن مکتبی‌ که مدعی است : ابر و باد و مه و خورشید و فلک در کارند تا تو نانی به کف آری و به‌ غفلت نخوری یا می‌گوید : " « الم تروا ان الله سخر لکم ما فی السموات و ما فی‌ الارض »" [١] ، برای هر ذره‌ای مسؤولیت قائل است و می‌گوید در متن‌ خلقت هر چیزی برای راهی آفریده شده و مسؤول کار و وظیفه‌ای است . برای‌ خورشید در متن خلقت وظیفه‌ای قرار داده شده است وظیفه خود را انجام‌ می‌دهد . ابر که حرکت می‌کند وظیفه خود را انجام می‌دهد . حرکت ابر یعنی‌ وظیفه انجام دادن . حرکت باد یعنی وظیفه انجام دادن . میوه دادن یک‌ درخت یعنی وظیفه انجام دادن .
پس چنین مکتبی انسان را هم می‌تواند مسؤول بداند . انسان موجودی است‌ مسؤول در میان دریائی از مسؤولیت . ولی مکتبی که همه چیز را عاری از هدف و غایت می‌داند ، برای هیچ موجودی معتقد به انجام وظیفه نیست .
تنها به بشر که می‌رسد می‌خواهد برای او وظیفه و تکلیف خلق کند به طوری که‌ بشر واقعا احساس بکند که مسؤول است ، مسؤول خود و دیگران ، و حاضر باشد به خاطر این مسؤولیتها ، ارزشها و معنویتها فداکاری کند . چرا و بر چه‌ پایه‌ای ؟ گفتیم حداکثر


[١] سوره لقمان آیه ٢٠ ( مگر نمی‌بینید که خدا هر چه را در آسمانها و زمین هست رام شما کرد ) .