گذشته انسانها با بیماریها مبارزه می‌کردند . انسانهای ضعیف از بین‌ می‌رفتند ، قویها باقی می‌ماندند و در نتیجه نسل انسان تدریجا قویتر می‌شد و نیز انسان دچار تراکم جمعیت نمی‌شد . ولی حالا این طب سبب شده که‌ انسانهای ضعیف و مردنی را که از نظر طبیعت محکوم به مرگ هستند بطور مصنوعی نگاه دارد . سپس نسل بعد از این بوجود می‌آید نه از اصلح ، نتیجه‌ اینست که نسل آینده بشریت رو به ضعف می‌رود . مثلا بچه‌ای که هفت ماهه‌ به دنیا آمده است در قانون طبیعت محکوم به مرگ است ولی حالا که طب‌ پیشرفت کرده او را با وسائل خودش نگهداری می‌کند . درست است که او می‌ماند ولی نسل او در آینده چه خواهد شد ؟ همچنین مسئله تراکم جمعیت‌ پیش می‌آید و در تراکم جمعیت بسا هست که انسانهائی که برای بهبود نسل‌ بشر اصلح هستند از بین می‌روند و انسانهائی که برای بهبود نسل بشر صلاحیت‌ ندارند به وسیله‌ای باقی می‌مانند . اینست که این موضوع مورد تردید واقع‌ شده است .

مثال دوم : وسائل ارتباط جمعی

در مورد وسائل خبررسانی و به اصطلاح وسائل ارتباط جمعی یا به تعبیر فارسی امروزی رسانه‌های گروهی ، آدم فکر می‌کند چه از این بهتر که اینجا نشسته باشد و خبری را که به آن علاقمند است سر ساعت بشنود . می‌گویند ولی‌ این را هم حساب بکنید که همین ، خودش چقدر دلهره‌ها و اضطرابها و چقدر ناراحتیها برای بشر بوجود می‌آورد ! بسیاری چیزها است که مصلحت بشر این‌ است که آن را