یک نقطه دیگر کسی وکالت نگرفته باشد . در این بین شیادانی پیدا می‌شدند که مهر و امضاء مرجع را جعل می‌کردند و اگر از مرکز سؤال می‌شد که شخصی به این اسم مدعی وکالت است آیا راست‌ می‌گوید یا جعل کرده ؟ و مرکز نمی‌توانست جواب بدهد ، و یا اگر کسی می‌آمد و وکالتی برای یک نقطه معین می‌خواست اگر آن نقطه مشهور و معروف نبود مرکز نمی‌توانست بداند که آیا در آنجا کسی دارد یا ندارد . ولی معظم له‌ از همان روزهای اول زعامت دستور دادند دفتری تنظیم گردد . در آن دفتر نام آن شخص و حدود وکالت و مضمون وکالتنامه و محل سکونت‌ آن شخص و نام کسانی که به معروفی و توثیق آنها این وکالت داده شده درج‌ می‌شد . و در مواردی که تخلفی دیده می‌شد آن وکالتنامه استرداد می‌شد . این‌ اقدام معظم له امر وکالتها را از هرج و مرج خارج ساخت . ضمنا دفتر دیگری برای مراسلات تنظیم شد . نامه‌ها با نمره وارد دفتر می‌شد و با نمره جواب داده می‌شد . همیشه مشخص بود که راجع به فلان موضوع‌ چه جوابی داده شده است . ممکن است کسانی این اقدام معظم له را مهم نشمارند و بگویند این کاری‌ است که در همه مؤسسات معمول است ، یک تجارتخانه همه اینها و بیشتر از اینها را دارد . البته این درست است ولی نباید فراموش کرد که این‌ اقدام معظم له در محیطی انجام گرفته که شعار قافله سالاران این بود که نظم‌ در بی نظمی ، و نقشه در بی‌نقشگی و برنامه در بی‌برنامگی است ، و رمز بقاء