نظریه دیگر که تقریبا می‌شود گفت نظر متداول غربی است و در آن ، کمال‌ انسان جنبه مادی پیدا می‌کند ( در نظریات پیش کمال انسان جنبه روحانی‌ داشت . " حقیقت " ، " حکمت و عدالت " ، " محبت " و " زیبائی‌ " هیچکدام مادی نیست ) . می‌گوید کمال انسان در " قدرت " است و انسان کامل یعنی انسان قادر و مقتدر . انسان هر چه مقتدرتر و نیرومندتر باشد و بر محیط خارج خود یعنی بر طبیعت و نیز بر انسانهای دیگر مسلطتر باشد ، به کمال نزدیکتر است . تکامل داروینی هم بر همین اساس است . موجود کاملتر در مقیاس داروین یعنی موجود نیرومندتر ، موجودی که بهتر می‌تواند خود را نگهداری کند و بهتر می‌تواند رقیب را در میدان تنازع بقا از میان ببرد . و لهذا به داروین ایراد گرفته‌اند که تو با این " اصل‌ تنازع بقا " که نظر دادی ، اخلاق را به کلی از میان بردی . چون به موجب‌ این اصل ، پایه اخلاق متزلزل می‌شود . این همان چیزی است که غربیها باطمطراق زیاد تبلیغ کردند که ما کشف‌ بزرگ کردیم و اشتباه چندین هزار ساله را از بین بردیم و آن این بود که‌ دیگران که به دنبال علم می‌رفتند ، فکر نمی‌کردند که علم را برای چه‌ می‌خواهند ، ولی ما می‌گوئیم علم آنست که به درد انسان بخورد و قدرت‌ انسان را زیاد کند و انسان را بر طبیعت بیشتر