٧. حاشيه علامه مجلسى (م ١١١١ق)؛ [١] ٨. حاشيه ميرداماد محمد باقر بن محمد حسينى استرآبادى (م ١٠٤٠ق)؛ ٩. حاشيه ملا محمد حسين بن يحيى نورى (م ١١٢٧ق) تلميذ علامه مجلسى؛ ١٠. حاشيه ملا حيدر على بن ميرزا محمد بن ميرزا حسن شيروانى؛ ١١. حاشيه ملا رفيع گيلانى، موسوم به شواهد الاسلام؛ ١٢. حاشيه شبّر بن محمد هويزى نجفى مورخ ١١٨٦ق؛ ١٣. حاشيه زين الدين على بن حسن بن زين الدين شهيد ثانى كه وى و برادرش شيخ محمد از پدرشان صاحب معالم در سال ٩٩٠ هجرى اجازه روايتى دريافت نموده اند؛ ١٤. حاشيه شيخ على صغير برادر شيخ على صاحب در المنثور، كه هر دو نواده صاحب معالم هستند؛ [٢] ١٥. حاشيه شيخ على كبير صاحب در المنثور (م ١١٠٤ق) كه بر اصول كافى است؛ ١٦. حاشيه شيخ قاسم بن محمد بن جواد كاظمى، معروف به ابن الوندى و فقيه كاظمى (متوفاى بعد از ١١٠٠ق). اين شرح جامع الاحاديث نام دارد. [٣] وى غير از شيخ ابراهيم است كه از حاشيه وى قبلاً نام برده شد؛ ١٧. حاشيه بر بخش اصول كافى، موسوم به كشاف حقايق الاحاديث؛ ١٨. حاشيه شيخ محمد بن حسن بن زين الدين الشهيد الثانى (١٠٣٠ق)؛ ١٩. حاشيه مير رفيع الدين بن محمد حسينى طباطبايى نائينى، تلميذ شيخ بهائى و استاد مجلسى و شيخ حر عاملى (١٠٨٠ق)؛ ٢٠. حاشيه شيخ محمد بن شيخ قاسم بن محمد بن شيخ جواد كاظمى (كه پدرش شيخ قاسم نيز حاشيه اى بر كافى دارد)؛

[١] حواشى مزبور بر نسخه اى كه نزد صاحب الذريعة بوده نوشته شده است (الذريعة، ج ٦، ص ١٨١).[٢] حاشيه دستخط مؤلف كه به سال ١٠٨٨ هجرى نوشته است و در كتابخانه خوانسارى موجود است.[٣] نسخه اى از اين شرح در كتابخانه مركزى دانشگاه تهران جزء كتاب هاى مرحوم مشكاة موجود است (اصول كافى، مقدمه، ص ٢٧).