٠على العلى [١] والعطار [٢] ثم ابن ادريس [٣] وهم اخيار ثم ابن كورة [٤] كذا ابن موسى [٥] فهؤلاء عدة ابن عيسى وانّ عدة التى عن سهل [٦] من كان فيه الامر غير سهل ابن عقيل [٧] وابن عون الاسدى [٨] كذا على [٩] بعد مع محمد [١٠] وعدة البرقى وهو احمد [١١] على بن الحسن واحمد [١٢] وبعد ذين، ابن اذينة عنى وابن ابراهيم [١٣] واسمه على [١٤]

مشايخ كلينى

چون سخن از عده كلينى به ميان آمد، مناسب است براى تتميم فايده، فهرستى از مشايخ كلينى را كه در آغاز اسناد روايات كافى آمده است از مقدمه ممتّع استاد حسينعلى محفوظ بر اصول كافى، بازگو كنيم. كلينى از جمع كثيرى نقل حديث مى كند كه از آن جمله اند: ابو على، احمد بن ادريس بن احمد اشعرى قمى، (م ٣٠٦ق)؛ احمد بن عبداللّه بن امية؛ ابو العباس، احمد بن محمد بن سعيد همدانى، معروف به ابن عقده (٣٣٣ق)؛ ابو عبداللّه ، احمد بن عاصم كوفى؛ ابو جعفر احمد بن محمد بن عيسى اشعرى قمى؛ احمد بن مهران؛ اسحاق بن يعقوب؛ حسن بن خفيف؛ حسن بن فضل بن يزيد يمانى؛ حسين بن حسن اسود؛ حسين بن حسن هاشمى حسنى علوى؛ حسين بن على علوى؛ حسين بن محمد بن عمران اشعرى قمى معروف به ابن عامر؛ حميد بن زياد (م ٣١٠ق)؛ ابو سليمان داوود بن كوره قمى؛ سعد بن عبداللّه بن ابى خلف اشعرى

[١] ابن ابراهيم بن هاشم القمى.[٢] محمد بن يحيى.[٣] احمد بن ادريس الاشعرى القمى.[٤] داوود بن كوره.[٥] على بن موسى الكميذانى.[٦] سهل بن زياد.[٧] محمد بن عقيل.[٨] جعفر بن عون.[٩] على بن محمد بن علان، خال محمد بن يعقوب كلينى.[١٠] محمد بن الحسن الصفار.[١١] احمد بن خالد.[١٢] احمد بن محمد.[١٣] على بن ابراهيم بن هاشم القمى.[١٤] نقل از دراية الحديث، ص ٢٤.