ابوالعباس نجاشى در رجال خود گويد: جعفر بن محمد بن جعفر بن موسى بن قولويه مكنى به ابو القاسم از ثقات اصحاب حديث و بزرگان عصر خود بود، و در حديث و فقه مقامى بزرگ داشت او از پدر و برادرش روايت مى كرد، شيخ ما ابوعبداللّه در نزد او تلمذ كردند، و از وى فقه آموختند، او كتاب هاى زيادى تأليف كرد، من اكثر آنها را نزد شيخ مفيد خواندم. [١]

٧. عبدالكريم بن عبداللّه

شيخ آقابزرگ تهرانى رضى الله عنه در طبقات اعلام شيعه قرن چهارم گويد: عبدالكريم بن عبداللّه بن نصر ابو الحسين بزاز از شاگردان ابو جعفر كلينى است كه كافى را در بغداد بر او خوانده است، در فهرست شيخ در ترجمه كلينى نيز از او به عنوان راوى كافى نام برده شده است. [٢]

٨. على بن احمد دقاق

در جامع الرواة او را عنوان كرده و گويد: على بن احمد بن موسى دقاق از مشايخ شيخ صدوق بوده و از كلينى روايت مى كند، شرح حالى از وى در دست نيست و تنها در طرق چند حديث از وى ياد شده است. [٣]

٩. محمد بن ابراهيم نعمانى

او از خواص راويان و شاگردان ابو جعفر كلينى بوده، علماى رجال گويند: او كتاب كافى را مى نوشته است، نجاشى در رجال خود گويد: محمد بن ابراهيم بن جعفر نعمانى ابو عبداللّه كاتب معروف به ابن ابى زينب از شيوخ اصحاب ما بود، او مقامى بزرگ در جامعه خود داشت و همگان از وى تجليل مى كردند، او كتاب هاى زيادى تأليف كرده كه يكى از آنها غيبت مى باشد، او به طرف شام رفت و در آنجا درگذشت. [٤]

[١] رجال نجاشى، ص ١٢٣.[٢] طبقات اعلام شيعه قرن چهارم، ص ١٥١.[٣] جامع الرواة، ج ١، ص ٥٥٤.[٤] رجال نجاشى، ص ٣٨٣.