از واژه «الصادق عليه السلام » به تنهايى يا با نام يا كنيه بهره مى گيرد، مثلاً اين لقب در حدود ٦٧٠ مورد در فقيه بكار رفته با اين كه در كافى تنها در ٥ مورد اين لقب ديده مى شود. اين تغييرات در جهت پرهيز از عبارات وهن آميز صورت گرفته است. لذا براى يافتن تعبير اصلى راويان از امام صادق عليه السلام و ساير امامان بايد به كتبى غير از كتب كلينى و صدوق رحمهما اللّه رجوع كرد. [١] ٤. اختصار در نام راويان احاديث كافى را كه در مصادر آن دنبال مى كنيم، چه بسا با عنوان كامل ترى روبه رو مى شود، برخى از اين تغييرات را ممكن است اختلاف نسخه تلقى كنيم. [٢] ولى كثرت اين اختلافات و بويژه پاره اى از تفاوت ها ما را به اين نتيجه مى رساند كه شيخ كلينى در نام راويان اختصار روا مى داشته، اين كار ظاهرا در راستاى يكدست كردن عناوين صورت گرفته است: الحارث بن محمد أبى جعفر الأحول خ الحارث بن محمد الأحول. [٣] أحمد بن الحسن بن على بن فضّال عن عمرو بن سعيد المدائنى خ أحمد بن الحسن بن على عن عمرو بن سعيد. [٤] أبى المغراء حميد بن المثنى العجلى خ أبى المغراء العجلى (محاسن: ٤١٣/١٦ خ كافى ٦: ٢٧٩/٥) و با حذف العجلى نيز (محاسن: ٤٢٩/٢٤٥ خ كافى ٦: ٢٩١/٣). سماعة بن مهران خ سماعة (محاسن: ٤٥٥/٣٨١ خ كافى ٦: ٢٦٣/١ و ٢٧٢/٣) (محاسن: ٤٥٨/٣٩٣ خ كافى ٦: ٢٧١/٤). الحسن بن محبوب خ ابن محبوب. [٥]

[١] رساله «أحسن الفوائد فى أحوال المساعد»، مجله تراثنا، شماره ٥٣ و ٥٤، ص ٢٣٢ ـ ٢٣٤). بويژه ر. ك. رجال كشى، ص ٤٤٦، ش ٨٣٩.[٢] محاسن، ص ٤٤٧، ح ١٤ خ كافى، ج ٦، ص ٢٦٩، ح ٨ .[٣] محاسن، ص ٣٥٠، ح ٣٠ خ كافى، ج ٤، ص ٢٨٣، ح٢.[٤] بصائر الدرجات، ص ٣١٥، ح ٤ خ كافى، ج ١، ص ٢٥٧، ح ٤.[٥] محاسن، ص ٣٤٨، ح ٢٣ خ كافى، ج ٤، ص ٢٨٣، ح ٤.