كتاب كافى از دوره هاى نخست مورد توجه عالمان بوده است و بدين جهت كارهاى بسيارى پيرامون آن انجام گرفته است. در اينجا به برخى از مهم ترين آثار تدوين شده درباره كافى اشاره مى كنيم:

الف) شروح كافى [١]

١. شرح اُصول كافى: اثر صدرالمتألهين محمد شيرازى (م ١٠٥٠ ق) كه صرفا بخشى از اصول كافى را شرح كرده. [٢] ٢. شرح اُصول الكافى للمازندرانى: از مولى محمد صالح مازندرانى (م ١٠٨١ ق) كه صرفا بخش «اصول» و «روضه» كافى را شرح كرده است. اين اثر در ١٢ جلد با حواشى علّامه شعرانى چاپ شده است. ٣. مرآة العقول فى شرح اخبار آل الرسول: از علّامه محمدباقر مجلسى (م ١١١٠ ق) كه شامل شرح اُصول، فروع و روضه كافى است و در ٢٦ جلد چاپ شده است. [٣] در اين شرح مؤلف در ابتدا به اختصار به ارزيابى اسناد هر يك از روايات كافى و سپس به

[١] برخى از شروح ديگر كافى عبارت اند از: ١. جامع الأحاديث و الأقوال، شيخ قاسم بن محمد بن جواد بن الوندى، متوفى بعد از سال ١١٠٠ ق. ٢. الدر المنظوم من كلام المعصوم، شيخ على بن محمد بن حسن بن زين الدين شهيد ثانى عاملى جبعى، متوفى ١١٠٤ ق (مخطوط). ٣. الرواشح السماوية فى شرح الأحاديث الإمامية، محمد باقر داماد حسينى، متوفى ١٠٤٠ ق كه شرحى است ناتمام. ٤. الشافى، شيخ خليل بن غازى قزوينى، متوفى ١٠٨٩ ق (مخطوط). ٥. شرح ميرزا رفيع الدين محمد نائينى، متوفى ١٠٨٢ ق. ٦. شرح محمد أمين استرآبادى، متوفى ١٠٣٦ ق. ٧. كشف الكافى، محمد بن محمد ملقب به شاه محمد اصطهباناتى شيرازى، از أفاضل أوايل قرن دوازدهم (مخطوط). ٨. هدى العقول فى شرح أحاديث الأصول، محمد بن عبد على بن محمد بن أحمد بن على بن عبدالجبار القطيفى، از علماى أوايل قرن سيزدهم (مخطوط).[٢] از ابتداى اصول كافى تا اولين حديث باب «انّ الائمه عليهم السلام ولاة أمر اللّه و خزنة علمه».[٣] محمد تقى خوانسارى در روضات الجنات بخشى از شرح كتاب الدعا، كتاب العشرة، كتاب الزكاة و كتاب الخمس و بخشى از كتاب الصلاة مرآة العقول را كار مير محمد حسين خاتون آبادى شاگرد علّامه مجلسى دانسته است (روضات الجنات، ج ٢، ص ٨٠).