اسناد كافى نيز نشان مى دهد بسيارى از كسانى كه در طبقه بعد از مشايخ كلينى قرار دارند از مؤلفان كتب حديثى بوده اند كه وى به واسطه اساتيدش از آنها نقل كرده است، همچون احمد بن محمد بن خالد برقى صاحب محاسن [١] كه كلينى از طريق عدّه اى از مشايخش از او نقل كرده است و بنابراين چنين كتاب هايى را مى توان جزو مصادر كافى به شمار آورد. [٢] تعداد احاديث «كافى»: بسيارى از محققان تعداد احاديث كافى را ١٦١٩٩ حديث دانسته اند، [٣] گرچه ارقام ديگرى همچون ١٦١٢١، ١٥٥٠٨ و... نيز در شمارش احاديث كافى ذكر شده است. [٤] اين اختلاف ها عمدتا نه به علت تفاوت نسخه ها و روايات موجود در آنها، بلكه مى تواند به جهات ذيل باشد: ١. تعدد سندهاى ذكر شده براى يك متن و شماره گذارى مستقل هر سند؛ [٥] ٢. احتساب احاديث تكرارى؛ ٣. وجود احاديث موقوف (كه از غير معصوم يعنى اصحاب ائمه عليهم السلام نقل شده است)؛ ٤. متعدد شمردن روايتى كه امام عليه السلام در يك مجلس به چند سؤال پاسخ داده اند. ساختار كتاب: تبويب و تنظيم احاديث در كتب روايى گونه هاى مختلفى داشته

[١] سماهيجى بحرانى (١١٣٥ ق) در من لا يحضره النبيه درباره كتاب محاسن مى نويسد: و هو ابو الكافى و اكثره منه. كه بيانگر استفاده زياد كلينى از اين كتاب است (علوم الحديث، ج ٥، ص ٢٣٣ به نقل از من لا يحضره النبيه فى شرح من لا يحضره الفقيه). علّامه مجلسى نيز در بحار با عبارت «و قد نقل عنه الكلينى» محاسن را يكى از منابع كافى برشمرده است (بحار، ج ١، ص ٢٧).[٢] در اين باره ر.ك: حسينى جلالى، دراية الحديث، ص ١٦٧ و ١٦٨.[٣] لؤلؤ البحرين، ص ٣٩٤، به نقل برخى از اساتيدش.[٤] ارقام ديگرى كه ذكر شده است عبارت اند از: ١٦٤٧٧ روايت (سيد حسن صدر، نهاية الدراية، ص ٥٤٦)؛ ١٦١٢١ روايت (رجال بحرالعلوم، ج ٣، ص ٣٣١)؛ ١٥٥٠٨ روايت (طبق شمارش عميدى در مجله علوم الحديث، ش ١)؛ ١٥١٧٦ روايت (الكافى، مقدمه دكتر محفوظ، ص ٢٨).[٥] دكتر محفوظ در مقدمه كافى همين عامل يعنى شمارش سندهاى متعدد يك روايت را علت اختلاف زياد آمار خود (١٥١٧٦ روايت) با عدد مشهور (١٦١٩٩ روايت) دانسته است (الكافى، مقدمه دكتر محفوظ، ص ٢٨).