كتاب الأشربة، أبواب الابندة، ٦: ٤٣٤/١٧ ـ ٢١. كتاب الزى و التجمل ٦: ٤٩٥/٣ ـ ٦. روايات مرفوعه وى نيز در ابواب مختلف كافى پراكنده است. مصدر كافى ظاهرا كتاب التوحيد و كتاب النوادر وى مى باشد، در طريق نجاشى به كتاب النوادر، نام محمد بن يعقوب قرار گرفته است. [١] ـ عبد العظيم بن عبد اللّه الحسنى كتاب الحجة ١: ٤٢٣/٥٦ ـ ٤٢٤/٦٤. راوى اين روايات احمد بن مهران است كه از ارباب كتب شمرده نشده است. ـ عبد اللّه بن إبراهيم بن محمد الجعفرى كتاب الحجة ١: ٣٥٨/١٧ ـ ٣٦٧/ذيل ١٩. اين احاديث ظاهرا همگى در اصل در كتاب «خروج محمد بن عبد اللّه و مقتله» و كتاب «خروج صاحب فخ و مقتله» بوده است. [٢] ـ (محمد) ابن أبى عمير در كتب مختلف از جمله: كتاب الدعاء ٢: ٤٨٩/٣ ـ ٦. كتاب الجنائز ٣: ٢٥٥/١٧ ـ ٢٠. وى مؤلف كتاب معروف نوادر است و ممكن است روايات با واسطه از كتاب وى گرفته شده باشد. ـ محمد بن احمد كتب مختلف از جمله: كتاب وصايا ٧: ٥٩/٩ ـ ٥٩/١٢. و نيز روايات مرفوعه وى در كتاب الصلاة و كتاب الصيام و غير آنها ديده شده است، وى محمد بن احمد بن يحيى صاحب كتاب مشهور نوادر الحكمة است.

[١] رجال نجاشى، ص ١٨٥، ش ٤٩٠.[٢] رجال نجاشى، ص ٢١٦، ش ٥٦٢.