او از راويان اهل كوفه بود، از آنجا مهاجرت كرد و در رى ساكن شد كلينى در كافى از وى روايت مى كند، نجاشى مى گويد: محمد بن جعفر بن محمد اسدى ابو الحسين كوفى ساكن رى كه او را محمد بن ابى عبداللّه مى گفتند از ثقات اهل حديث بود، جز اين كه از ضعفاء هم روايت مى كرد، او كتاب هايى هم تأليف كرد و در شب پنج شنبه دهم ماه جمادى الاولى سال ٣١٢ درگذشت. [٢]

٣١. محمد بن حسن صفار

او از مشايخ كلينى است و روايات او در كافى نقل شده، ابو العباس نجاشى در رجال خود گويد: محمد بن حسن بن فروخ صفار از مواليان عيسى بن موسى اشعرى بود، او را ابو جعفر اعور هم مى گفتند، او يكى از بزرگان اصحاب ما در قم بود و از ثقات عظيم الشأن به شمار مى رفت، او كتب زيادى هم تأليف كرد و در سال ٢٩٠ در قم درگذشت. [٣]

٣٢. محمد بن حسن طائى

از اين راوى در كتب رجال حديثى عنوان نشده و در كتاب هاى مشهور نام او نيست، در جامع الرواة كه راويان كتب اربعه را جمع كرده از وى نشان و ذكرى نيست، در مقدمه كتاب كافى از كتاب عين الغزال نقل كرده كه او از مشايخ كلينى بوده است.

٣٣. محمد بن عبداللّه حميرى

او از مشايخ ثقة الاسلام كلينى است و در كافى از وى روايت مى كند، نجاشى در رجال خود گويد: محمد بن عبداللّه بن جعفر حميرى ابو جعفر قمى از ثقات اصحاب حديث و از وجوه اهل زمان خود بود، او با صاحب الزمان عليه السلام مكاتبه كرد و مسائلى از آن حضرت پرسيد، وى كتاب هايى هم تأليف كرده كه ما آنها را توسط

[١] فهرست شيخ، ص ١٧٩؛ جامع الرواة، ج ٢، ص ٨٣.[٢] رجال نجاشى، ص ٣٧٣.[٣] رجال نجاشى، ص ٣٥٤.