دانشنامه قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٥١
٤٦٤.امام صادق عليه السلام : به عيسى بن مريم عليه السلام دو حرف داده شد كه به وسيله آن دو ، عمل مى كرد و به موسى عليه السلام ، چهار حرف و به ابراهيم عليه السلام ، هشت حرف و به نوح عليه السلام ، پانزده حرف و به آدم عليه السلام بيست و پنج حرف . خداوند ـ تبارك و تعالى ـ همه اينها را براى محمّد صلى الله عليه و آله گرد آورده است و اسم اعظم خداوند ، هفتاد و سه حرف است كه هفتاد و دو حرف از آن را به محمّد داده اند و يك حرف را از او ممنوع داشته اند .
٤٦٥.امام هادى عليه السلام : اسم اعظم خداوند ، هفتاد و سه حرف دارد كه آصف، تنها يك حرف از آن را مى دانست و آن را بر زبان جارى ساخت و زمينِ ميان او و سبأ شكافته شد و او تخت بلقيس را بر گرفت و آن را به سليمان عليه السلام رساند . سپس زمين در مدّتى كمتر از يك چشم بر هم زدن، هموار گشت ، و هفتاد و دو حرفِ آن، نزد ماست و خداوند ، يك حرف را در علم غيب به خود، اختصاص داده است .
٤ / ٢ ـ ٤
آشنايى با همه زبان ها
٤٦٦.المناقب، ابن شهرآشوب ـ در احوال امام على عليه السلام ـ :روايت شده است كه امام عليه السلام از دختر يزدگرد پرسيد : «نامت چيست؟». گفت : جهان بانويه . امام عليه السلام به فارسى فرمود : «بلكه شهربانويه» .
٤٦٧.الاختصاص ـ به نقل از سماعة بن مهران، از يكى از مشايخ شيعه ـ :آمديم تا خدمت امام باقر عليه السلام برسيم . چون به دالان رسيديم ، خواندنى با صداى خوب و غمگين به زبان سريانى شنيديم. ايشان چيزى را مى خواند و مى گريست، تا جايى كه برخى از ما نيز گريستند .