٥٨٥.مجمع البيان ـ به نقل از ابن عبّاس ـ :على بن ابى طالب عليه السلام كار آب دادن شب تا صبح نخلستانى را پذيرفت تا در برابر آن ، قدرى جو بگيرد . چون صبح شد و جو را گرفت ، يك سوم آن را آرد كرد و از آن حريره اى فراهم آوردند تا بخورند . چون پختن آن تمام شد ، مسكينى آمد و آنها طعام را به او دادند و يك سومِ دوم را پختند و چون پختن آن تمام شد ، يتيمى آمد و غذا خواست و او را اِطعام كردند و سپس يك سومِ آخر را پختند و چون پختن آن تمام شد ، اسيرى از مشركان آمد و غذا خواست و اين بار، او را اطعام كردند و روزشان را به گرسنگى سپرى نمودند . «و هر چند خود، نيازمندى داشته باشند، [ديگران را] بر خود ترجيح مى دهند» ـ :

٥٨٦.شواهد التنزيل ـ به نقل از ابن عبّاس، در باره آيه شريف :اين آيه در حقّ على و فاطمه و حسن و حسين عليهم السلام نازل شده است .

٥٨٧.الأمالى، طوسى ـ به نقل از ابو هريره ـ :مردى نزد پيامبر صلى الله عليه و آله آمد و از گرسنگى ناليد . پيامبر صلى الله عليه و آله ، كسى را به خانه هاى همسرانش فرستاد و آنها در پاسخ گفتند : جز آب ، در خانه يافت نمى شود . پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود : «چه كسى اين مرد را امشب مهمان مى كند؟» . على بن ابى طالب عليه السلام گفت : من ، اى پيامبر خدا! على عليه السلام نزد فاطمه عليهاالسلام آمد و گفت : «اى دختر پيامبر خدا! در خانه چه دارى؟» . فاطمه گفت : جز غذاى كودكان ، خوراكى نداريم و همان را به ميهمانمان مى دهيم . على عليه السلام فرمود : «اى دختر محمّد! كودكان را بخوابان و چراغ را خاموش كن» . چون صبح شد ، على عليه السلام به خدمت پيامبر صلى الله عليه و آله رفت و ايشان را از ماجرا آگاه كرد و طولى نكشيد كه خداوند، اين آيه : «و هر چند خود، نيازمندى داشته باشند، [ديگران را] بر خود ترجيح مى دهند، و كسانى كه از آزمندىِ نفس خويش در امان مانند، آنان اند كه رستگاران اند» را نازل نمود .