٨٥٢.المحاسن ـ به نقل از سلام بن مستنير ـ :از امام باقر عليه السلام در باره اين سخن خداى متعال : «بگو : من به ازاى اين از شما مزدى نمى خواهم ، مگر دوستى با خويشاوندان» پرسيدم . فرمود : «به خدا سوگند، اين (دوستى) ، فريضه اى است كه خداوند نسبت به اهل بيت محمّد بر عهده بندگان نهاده است» . «بگو : من به ازاى اين از شما مزدى نمى خواهم ، مگر دوستى با خويشاوندان» ـ :

٨٥٣.امام باقر عليه السلام ـ در باره آيه :«[مقصود ،] امامان عليهم السلام اند» .«بگو : هر مزدى كه از شما خواستم ، از آنِ خودتان» ـ :

٨٥٤.امام باقر عليه السلام ـ در باره آيه :[يعنى : ]اين مزد ـ كه دوستى با خويشاوندان است و من جز آن، چيزى از شما نمى خواهم، در حقيقت براى خود شماست ؛ زيرا شما به واسطه آن، هدايت مى شويد و به خوش بختى مى رسيد و در روز قيامت ، از عذاب خدا رهايى مى يابيد .

٨٥٥.الكافى ـ به نقل از فضيل ـ :امام باقر عليه السلام به مردمى كه گرد كعبه طواف مى كردند ، نگاه كرد و فرمود : «در زمان جاهليت [هم] اين گونه طواف مى كردند . در حقيقت ، مردم مأمورند كه گِرد آن طواف كنند و سپس به سوى ما بيايند و مراتب ولايت و دوستى خود را به اطّلاع ما برسانند و يارى و حمايت خود را به ما اعلام كنند» و آن گاه اين آيه : «دل هاى برخى مردم را به سوى آنان گرايش ده» را قرائت نمود .