١١٨٧.امام باقر عليه السلام : هر كس به بد و ناروا بودن ستم ها و حق كشى ها و رنج هايى كه به ما رسيده، معترف نباشد ، با كسى كه اين كارها را در حقّ ما كرده ، شريك است .

١١٨٨.الأمالى، طوسى ـ به نقل از منهال بن عمرو ـ :با امام باقر عليهماالسلام نشسته بودم كه مردى وارد شد و به ايشان سلام كرد . امام عليه السلام جواب سلامش را داد . آن مرد گفت : حالتان چگونه است؟ امام باقر عليه السلام به او فرمود : «آيا زمان آن نرسيده است كه بدانيد ما چه حالى داريم؟! حكايت ما در ميان اين امّت ، همچون حكايت بنى اسرائيل است كه پسرانشان را سر مى بريدند و زنانشان را زنده نگه مى داشتند . بدانيد كه اينان نيز پسران ما را مى كشند و زنانمان را زنده مى گذارند . عرب ها مى گويند كه بر عجم ها برترى دارند و عجم ها مى پرسند : به چه علّت؟ و آنها مى گويند : چون محمّد صلى الله عليه و آله ، عرب بود . عجم ها پاسخ مى دهند : درست مى گوييد . قريش مى گويند كه بر ديگر عرب ها برترند و آن ديگر عرب ها مى گويند : به چه دليل؟ و قريش جواب مى دهند : چون محمّد صلى الله عليه و آله ، از قريش بود . عرب ها مى گويند : درست مى گوييد . اگر اين قومْ راست مى گويند ، پس ما بر همه مردم، برترى داريم ؛ چرا كه ما، ذريّه محمّد صلى الله عليه و آله و اهل بيت خاصّ او و عترتش هستيم و جز ما ، كسى اين ويژگى را ندارد» . آن مرد به امام عليه السلام گفت : به خدا سوگند كه من شما اهل بيت را دوست دارم . امام عليه السلام فرمود : «پس تن پوشى براى بلا آماده كن ؛ زيرا به خدا سوگند كه بلا به سوى ما و شيعيانمان، شتابنده تر حركت مى كند تا سيل در درّه . بَلا ، نخست به ما مى رسد و سپس به شما و آسايش نيز نخست به ما مى رسد و آن گاه به شما» .