١١٥٢.المعجم الكبير ـ به نقل از على بن ابى طلحه، وابسته بنى اميّه ـ :معاوية بن ابى سفيان با معاوية بن حديج به حج رفتند . اين معاويه يكى از ناسزاگوترين مردمان به على بود . وى در مدينه از ميان مسجد پيامبر صلى الله عليه و آله گذشت . حسن بن على ، در ميان جمعى از يارانش نشسته بودند . به وى گفته شد: اين معاويه بن حديج است كه پيوسته به على عليه السلام ناسزا مى گويد . فرمود : «اين مرد را نزد من آوريد» . يك نفر نزد معاوية رفت و گفت : تو را خواسته است ، اجابت كن . معاويه پرسيد : چه كسى؟ گفت : حسن بن على . معاوية بن حديج نزد ايشان آمد و سلام كرد . حسن بن على عليه السلام گفت : «تو معاوية بن حديج هستى؟». او سه بار گفت : آرى . حسن عليه السلام به او گفت : «همان كه به على ناسزا مى گويد؟» . گويى معاويه خجالت كشيد . حسن به او گفت : «هان! به خدا سوگند ، اگر در كنار حوض [كوثر] بر او وارد شوى ـ كه البتّه گمان نمى كنم به كنار آن وارد شوى ـ ، او را خواهى ديد كه دامن به كمر زده است و منافقان را همچون شتران بيگانه دور مى سازد . اين، سخن آن راستگوى راستين است كه : «و ناكام گشت هر كه دروغ بست» » .ر . ك : ص ٤٦١ ح ١٠٥٦ و ص ٥١٣ ح ١١٣٦ .

١١ / ٣

عذاب ستم كنندگان به اهل بيت عليهم السّلام

١١٥٣.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : واى بر ستمگران به اهل بيت من! آنان به همراه منافقان، در پايين ترين طبقه دوزخ، عذاب مى شوند .