دانشنامه قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٤٦٩
١٠٧١.امام على عليه السلام : پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: «در روز قيامت ، من و فاطمه و حسن و حسين و دوستداران ما گرد هم مى آييم و مى خوريم و مى آشاميم تا زمانى كه حسابرسى بندگان تمام شود» . اين خبر به گوش يكى از مردم رسيد و در باره آن سؤال كرد و من خبر را براى او گفتم . او گفت : پس عرضه اعمال و حسابرسى ، چه مى شود؟ به او گفتم : اين ، براى صاحب ياسين[١] چگونه بود ، كه در دَم ، به بهشت رفت؟
١٠٧٢.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : اهل بيت من و كسانى از امّت من كه آنان را دوست دارند ، مانند اين دو ـ دو انگشت اشاره كه در پهلوى هم قرار گرفته باشند ـ در كنار حوض كوثر بر من وارد مى شوند .
١٠٧٣.كفاية الأثر ـ به نقل از أبو ذر:پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرمود: «هر كه من و اهل بيتم را دوست داشته باشد ، ما و او، مانند اين دو خواهيم بود» و انگشت اشاره و ميانه خود را نشان داد .
١٠٧٤.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كه ما اهل بيت را به خاطر خدا دوست داشته باشد ، با ما محشور مى شود و ما او را با خود به بهشت مى بريم .
١٠٧٥.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كه ما را دوست بدارد ، روز قيامت با ما خواهد بود . انسان ، حتّى اگر سنگى را دوست بدارد ، خداوند، او را با همان سنگ، محشور مى كند .
١٠٧٦.الأمالى، طوسى ـ به نقل از ابو ذر ـ :گفتم : اى پيامبر خدا! من مردمى را دوست دارم ؛ امّا در اعمالشان به پاى آنها نمى رسم . فرمود : «اى ابو ذر! آدمى با كسى محشور مى شود كه دوستش مى دارد و نتيجه عمل خود را مى بيند» . گفتم : من ، خدا و فرستاده خدا و اهل بيت پيامبرش را دوست دارم . فرمود : «پس تو با همان كسى محشور مى شوى كه دوست دارى» .
[١] مقصود ، قهرمانِ ياد شده در آيات ٢٠ تا ٢٧ از سوره «ياسين» (مؤمن آل فرعون) است كه خداوند، ميان ايمان آوردنش و دعوتش از مردم و ورودش به بهشت، هيچ فاصله اى حتّى شهادتش را ذكر نمى كند.