دانشنامه قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٤١
٤٤٦.امام على عليه السلام ـ در باره اين آيه :من هستم كه علم كتاب نزد اوست .
٤٤٧.امام حسين عليه السلام : ما همانهايى هستيم كه علم كتاب و بيان آنچه در آن است ، نزد ماست و آنچه نزد ماست ، نزد هيچ يك از خلايق نيست؛ زيرا ما ، اهل سرّ خداييم .
٤٤٨.المناقب، ابن مغازلى ـ به نقل از عبد اللّه بن عطا ـ :نزد امام باقر عليه السلام نشسته بودم كه پسر عبد اللّه بن سلام بر ايشان گذشت . گفتم : قربانت گردم! اين پسرِ كسى است كه علمى از كتاب نزد اوست؟ فرمود : «خير ؛ بلكه دوست شما ، على بن ابى طالب است كه آياتى از كتاب خدا در حقّ او نازل شده است : «الّذى عِنْدَه عِلْمٌ مِنَ الْكِتابِ» » .
٤٤٩.امام باقر عليه السلام : مقصود از اين سخن خداى متعال : «بگو: كافى است خدا و آن كس كه نزد او علم كتاب است، ميان من و شما گواه باشد» ، ما هستيم . على پس از پيامبر صلى الله عليه و آله ، نخستينِ ما و برترين و بهترينِ ماست . «كسى كه نزد او دانشى از كتاب بود، گفت: من آن را پيش از آن كه چشم خود را بر هم بزنى، برايت مى آورم» ـ :
٤٥٠.الكافى ـ به نقل از عبد الرحمان بن كثير، در باره اين آيه :امام صادق عليه السلام ميان انگشتان خود را باز كرد و آنها را روى سينه اش نهاد و سپس فرمود : «به خدا سوگند، همه علم كتاب، نزد ماست» .