٧٨٣.امام زين العابدين عليه السلام ـ به شمارى از يارانش ـ :اى گروه اصحاب من! شما را به آخرت سفارش مى كنم و به دنيا سفارشتان نمى كنم ؛ زيرا خود بِدان سفارش شده ايد و بِدان آزمنديد و به دامن آن، چنگ افكنده ايد . اى گروه اصحاب من! دنيا سراى گذر است و آخرت ، سراى ماندن . پس، از گذرگاه خود براى قرارگاهتان توشه بر گيريد و پرده هاى خود را در پيشگاه كسى كه رازهايتان بر او پوشيده نيست ، مَدَريد و دل هاى خود را از دنيا بيرون كنيد ، پيش از آن كه كالبدهايتان از آن بيرون رود .

٧٨٤.مشكاة الأنوار ـ به نقل از عمرو بن سعيد بن هلال ـ :من و گروهى به خدمت امام باقر عليه السلام رسيديم . ايشان فرمود : «شما نمونه ميانه باشيد، كه تندرونده ، به سوى شما بر مى گردد و واپس مانده ، به شما مى پيوندد . اى شيعه خاندان محمّد! عمل كنيد[١] كه به خدا سوگند ، ميان ما و خدا هيچ خويشاوندى و ما را بر خداوند، حجّتى نيست و جز با طاعت ، به خداوند، نزديك نتوان شد . كسى كه فرمان بردار [خدا] باشد ، ولايت ما او را سود مى بخشد و كسى كه نافرمان باشد ، ولايت ما او را سودى نمى بخشد» . ايشان سپس رو به ما كرد و فرمود : «مغرور نشويد و [در كار و عمل] ، سستى مورزيد» . من گفتم : نمونه ميانه چيست؟ فرمود : «نمى بينيد كه وقتى وارد بر خانواده اى مى شويد، به طرف وسط جايگاه مى رويد وآن را ترجيح مى دهيد» .

٧٨٥.الكافى ـ به نقل از جابر ـ :امام باقر عليه السلام به من فرمود : «اى جابر! آيا كسى را كه ادّعاى تشيّع مى كند ، همين كافى است كه دَم از محبّت ما خاندان زَنَد؟! به خدا سوگند ، شيعه ما نيست ، مگر آن كسى كه از خدا پروا كند و او را فرمان برد . اى جابر! اينان شناخته نمى شوند ، مگر با فروتنى و خشوع و امانتدارى و بسيار به ياد خدا بودن و روزه دارى و گزاردن نماز و نيكى به پدر و مادر و رسيدگى به همسايگان تهى دست و مستمند و بدهكاران و يتيمان، و راستگويى و تلاوت قرآن و در باره مردمْ چيزى جز خوبى نگفتن و اين كه در همه چيز ، امانتدارِ معاشران خود باشند» . گفتم : اى پسر پيامبر خدا! امروزه ما هيچ كس را با اين صفات سراغ نداريم . فرمود : «اى جابر! زنهار كه عقايد [باطل] گوناگون ، تو را به بيراهه بكشاند! آيا همين بس است كه فردى بگويد : من على را دوست دارم و او را ولىّ خود مى دانم ؛ امّا با اين حال ، در كار [آخرت] كوشا نباشد؟! اگر بگويد : من پيامبر خدا صلى الله عليه و آله را دوست دارم ـ پيامبر خدا صلى الله عليه و آله كه بهتر از على عليه السلام است ـ ؛ امّا از روش او پيروى نكند و به سنّت وى رفتار ننمايد ، محبّتش به پيامبر ، او را هيچ سودى نمى رساند . پس ، از [كيفرِ ]خدا بترسيد و براى [رسيدن به ]آنچه نزد خداست ، كار كنيد . خدا با هيچ كس خويشاوندى ندارد . محبوب ترينِ بندگان نزد خداى عز و جل [و گرامى ترين آنان در پيشگاه او ]پرهيزگارترين و فرمان بردارترينِ آنان است . اى جابر! به خدا سوگند كه جز با طاعت ، به خداى ـ تبارك و تعالى ـ نزديك نتوان شد و ما بَراتِ آزادى [از دوزخ ، براى كسى ]نداريم و هيچ كس را بر خداوند ، حجّتى نيست . هر كه فرمان بردار خدا باشد ، همو دوست ماست و هر كه نافرمانى خدا كند ، همو دشمن ماست و ولايت و دوستى ما ، جز با عمل و پارسايى به دست نمى آيد» .

[١] در نسخه بحار الأنوار، «بدانيد» آمده است.