از منظر معصومين (ع)، كار، ارزشى همسنگ با جهاد در راه خدا دارد و رسول گرامى اسلام (ص) فرموده است:
الكادُّ عَلى عَيالِهِ كَالُمجاهِدِ فى سَبيلِ اللَّهِ. «١» كسى كه براى امرار معاش خانواده‌اش زحمت مى‌كشد، چون مجاهد درراه خدا است.
آن حضرت پيش از آنكه به پيامبرى برانگيخته شود، به كارهاى متداول آن زمان مثل دامدارى و تجارت اشتغال داشت. در نوجوانى همراه عمويش ابوطالب به سفر تجارى شام رفت و در جوانى كالاهاى فراوانى را كه از آن خديجه بود به شام برد و پس از فروش آن، اجناس ديگرى خريد و براى فروش به مكه باز آورد. «٢» على بن حمزه مى‌گويد: روزى امام كاظم (ع) را در مزرعه‌اى ديدم كه عرق مى‌ريخت و كار مى‌كرد. گفتم: «فدايت شوم! كارگرانت كجا هستند؟» فرمود:
«اى على! كسانى كه از من و پدرم بهتر بودند، روى زمين كار كردند.» گفتم:
«منظور كيست؟» فرمود: «پيامبر و امير مؤمنان و همه اجداد من با دست خويش كار مى‌كردند؛ ساير پيامبران و صالحان نيز چنين مى‌كردند.» «٣» همچنين نقل است كه رسول خدا (ص) پيراهنش را با دست خويش مى‌دوخت و كفشش را خود وصله مى‌زد و بيش‌ترين كارش در منزل دوزندگى بود «٤» و نيز در منزل را براى ديگران باز مى‌كرد و گوسفند و شتر