همچنين از براء بن عازب نقل است: در جنگ خندق، رسول خدا (ص) مانند ديگران به حفر خندق و جا به جايى خاك مشغول بود و گرد و غبار، سر و رويش را پوشانده بود.» در جنگ بدر، اميرمؤمنان، حمزه و عبيده با سه تن از جنگ آوران قريش درگير شدند. حضرت على (ع) هماورد خويش را در همان لحظات نخست از پاى در آورد، سپس به يارى حمزه و عبيده شتافت و حريفان آنان را نيز به يارى شان از پاى در آورد. «٢» همچنين، رسول خدا و امام على (ع) همراه مسلمانان در ساختن مسجد النبى در مدينه حضورى فعال داشتند. «٣» ميمون بن مهران مى‌گويد: روزى امام حسن مجتبى (ع) در مسجد معتكف بود. مردى به خدمتش رسيد و در حاجتى كه داشت از او كمك خواست، امام بى درنگ [از اعتكاف‌] برخاست و به كمك او شتافت. «٤» صفوان جمّال مى‌گويد: خدمت امام صادق (ع) بودم كه يك نفر از شيعيان وارد شد و از امام براى كرايه كردن مركب كمك خواست. چون اين كار به حرفه من مربوط مى‌شد، امام آن را به من سپرد. برخاستم و همراه مرد رفتم و وسيله سفرش را مهيا كردم و برگشتم امام (ع) پرسيد. «چه كردى؟» عرض كردم: «نيازش را برآوردم.» فرمود: «اين كار از هفت بار طواف دور خانه خدا برتر است.» «٥»