سيره اخلاقى معصومين - الهامى نيا، على اصغر - الصفحة ٩٦

فقرا به منزلم مى‌آيند و آن را دريافت مى‌كنند. فرمود: اى اسحاق! مى‌بينم كه مؤمنان را خوار مى‌كنى! پروا كن. پروا كن. خداوند مى‌فرمايد:
«هر كس يكى از دوستان مرا خوار سازد، به جنگ با من برخاسته است.» «١» شخصى به نام مفضل بن قيس گويد:
بر امام صادق (ع) وارد شدم، از وضع زندگى‌ام گله كردم. آن حضرت به خدمتكارش فرمود: آن كيسه پول را بياور. سپس آن را به من داد و فرمود:
مشكلت را با اين چهارصد دينار حلّ كن. عرض كردم: قربانت گردم، مقصود من دريافت وجه نبود و آن را نمى‌پذيرم، بلكه دوست دارم، برايم دعا كنيد. امام فرمود: دعا نيز خواهم كرد، ولى تو از اينكه ديگران را از زندگى‌ات آگاه كنى بپرهيز، چرا كه چنين كارى سبب خوارى است.» اميد است با اقتدا به سخن و سيره آن پاكان برگزيده، ما نيز در زندگى شخصى و اجتماعى خويش عزيز و سرافراز باشيم.