از جمله بركات وجود معصوم (ع) مشكل گشايى و غمزدايى از كار و دل مؤمنان است. وجود امام (ع) سبب آرامش دل، گشايش گره‌هاى كور زندگى و آسان شدن كارهاست. در زيارت جامعه خطاب به ائمّه (ع) مى‌گوييم:
بِكُمْ يُنَفِّسُ الْهَمَّ وَ يَكْشِفُ الضُّرَّ ... بِكُمْ أَخْرَجَنَا اللَّهُ مِنَ الذُّلِّ وَ فَرَّجَ عَنَّا غَمَراتِ الْكُروُبِ «١» خداوند به وسيله شما اندوه را مى‌زدايد و پريشانى را برطرف مى‌سازد ... به سبب شما ما را از خوارى رهايى داده و اندوه‌هاى جانكاه ما را زدوده است.
رفع مشكلات اجتماعى‌ چنان كه گفته شد، پيامبر و ائمّه (ع) سبب حل مشكلات و شكستن بن‌بستهاى زندگى مردم هستند و در همه ابعاد زندگى، نقش خويش را بخوبى ايفا مى‌كنند و راه زندگى را بر ايشان هموار مى‌سازند. اين ويژگى حتى قبل از به عهده گرفتن مسؤوليت در وجود معصومين (ع) وجود داشته است.
مشكلات اجتماعى را مى‌توان به دو دسته تقسيم كرد: معنوى- دنيايى.
الف- معنوى‌ پيشوايان معصوم (ع) با ارتباطى كه به سبب وحى و الهام با خداوند متعال دارند، به همه ابعاد روحى و جسمى انسان احاطه كامل دارند و به راز و رمز زندگى او واقفند. از اين رو، توان آن را دارند كه در راستاى زندگى بشرى، جوابگوى تمام نيازهاى او باشند، آنان با اينكه بجز سالهاى محدود در زمان پيامبر و حضرت على (ع) از مسند حكومت اسلامى بركنار بودند،