ايثار و فداكارى اهل بيت عليهم السلام و كمك آنان به مسكين و يتيم و اسير «١» در سوره «هل اتى» مشهور است.
روزى اميرمؤمنان (ع) پيرمرد نابينايى را ديد كه گدايى مى‌كند. درباره او پرسيد. گفتند پير مردى مسيحى است. امام فرمود: «از او كار كشيده‌ايد تا پير و زمين گير شده است و حال رهايش كرده‌ايد؟! از بيت المال برايش حقوق ماهيانه تعيين كنيد.» «٢» همچنين نقل است كه امام صادق (ع) همراه خدمتكار خود راه ميان مكه و مدينه را مى‌پيمود. در بين راه چشمش به مردى افتاد كه زير درختى افتاده بود.
امام فرمود: «بدان سوى برويم. به گمانم او از تشنگى نقش زمين شده است.» چون به مرد رسيدند، امام پرسيد: «آيا تشنه‌اى؟» مرد گفت: «آرى.» به خدمتكارش فرمود: «به او آب بده!» خدمتكار فرمان امام را اطاعت كرد. وقتى به راه افتادند، به امام عرض كرد: «او مسيحى بود. آيا شما به مسيحى نيز كمك مى‌كنيد؟» امام فرمود: «در چنين حالى، آرى.» «٣»