اگر بنى اميه كسانى را نمى‌يافتند كه برايشان كاركنند و مال گرد آورند و از آنها حمايت كنند و برايشان بجنگند و گردشان حلقه زنند، نمى‌توانستند حق ما را [كه حكومت حق است‌] غصب كنند [و حكومت باطل تشكيل دهند.] «١» خرد ناب نيز آدمى را فرمان مى‌دهد كه ديگران را در نيكوكارى مدد رساند و به زشتكارى و تبهكارى يارى نرساند و شعار قرآن، منشور عقل نيز هست و خردمندان و دينداران هيچ گاه نبايد خوبان را تنها گذارند؛ چنان كه هرگز نبايد بدكاران را در كارهاى بد يارى دهند.
جلوه‌هاى همكارى در زندگى بزرگان معصوم (ع)
پيشوايان معصوم، از همه كمالات انسانى در عالى‌ترين سطح آن برخوردارند در تعاون بر برّ و تقوا نيز چنين اند و لحظه لحظه حضور آنان در ميان مردم، خير و بركت است. وجودشان نشانه حق است و سخنانشان، سفارش به تقوا و كردارشان، پسن سيره اخلاقى معصومين ١٧١ ٨. خدمت به مردم ص : ١٧١ ديده و خواست خدا است. آنان همواره چنان بوده‌اند كه خدا مى‌خواهد:
لَا يَسْبِقُونَهُ بِالْقَوْلِ وَهُم بِأَمْرِهِ يَعْمَلُونَ. (انبياء: ٢٧)
هرگز در سخن بر خدا پيشى نمى‌گيرند و پيوسته به فرمان او عمل مى‌كنند.
اميرمؤمنان (ع) درباره تعاون مى‌فرمايد:
مِنْ واجِبِ حُقُوقِ اللَّهِ عَلى عِبادِهِ النَّصيحَةُ بِمَبْلَغِ جُهْدِهِمْ وَ التَّعاوُنُ عَلى اقامَةِ الْحَقِّ بَيْنَهُمْ. «٢»